بررسی تاثیر بزاق زالو در ترمیم زخم باز عفونی با باکتری پروتئوس میرابیلیس در رت

نویسندگان

1 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.61882/eltiamj.12.1.12
چکیده

زمینه مطالعه: کنترل عفونت و بهبود روند ترمیم زخم از اهمیت بالایی برخوردار است. بزاق زالو دارای خواص ضدالتهابی، ضدمیکروبی و ترمیمی می‌باشد به‌همین سبب می‌تواند جایگزین مناسبی برای آنتی‌بیوتیک‌های رایجی باشد که بسیاری از باکتری‌ها به آن‌ها مقاوم هستند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر بزاق زالو بر روند ترمیم زخم پوستی باز عفونی‌شده   به‌وسیله باکتری پروتئوس میرابیلیس به‌کمک بررسی تغییرات هیستوپاتولوژی و میکروبیولوژی می‌باشد. روش کار: پس از تهیه بزاق زالو، پماد زالو پنج درصد (۹۵ گرم اوسرین، ۵ گرم بزاق زالو) ساخته شد و ۶۰ سر رت نر نژاد ویستار تهیه و به ۴ گروه تقسیم شدند. در پوست ناحیه بین دو کتف هر رت، زخمی به قطر ۵/۱‌سانتی‌متر به‌وسیله پانچ بیوپسی ایجاد و سپس با تلقیح میزان cfu ۱۰۶ از باکتری، عفونی گردید. سپس گروه‌ها به صورت جداگانه تحت درمان با پماد جنتامایسین، اوسرین و پماد زالو قرار گرفتند و یک گروه به عنوان گروه کنترل، هیچ دارویی دریافت نکرد. پماد‌ها  یک روز درمیان تا 21 روز تجدید شدند. به منظور بررسی‌های میکروبی و هیستوپاتولوژی در هر در روزهای 7، 14 و 21، 5 سر رت به صورت تصادفی جدا گردید و  پس از آرام‌کشی، نمونه پوستی به صورت استریل اخذ گردید و21از ۵ رت به صورت تصادفی پس از آرام‌کشی، نمونه استریل اخذ‌گردید. نتایج: در بررسی میکروبی تعداد تام باکتری‌ها در طول21روز، در گروه درمان شده با بزاق زالو کمتر از سایر گروه‌ها بود که با گروه کنترل اختلاف معنادار داشت و به صورت قابل توجهی  تعداد باکتری‌ها در گروه درمان‌شده با بزاق زالو در روز هفت با سایر گروه‌ها معنادار بود. در بررسی مقاطع پاتولوژی از جمله بررسی کلاژن، اپیتلیزاسیون، تراکم فیبروبلاست و میزان التهاب و انژیوژنز  اختلاف معنادار مشخصی در گروه درمانی با بزاق زالو با کنترل در کنترل التهاب و اپیتلیزاسیون و تولید کلاژن  وجود داشت و بین گروه زالو و جنتامایسین در اکثر پارامتر‌ها بجز فاکتور اپیتلیزاسون که دارای اختلاف معنادار در روز 21 درمان بود، اختلاف معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری نهایی: یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد، بزاق زالو باعث ساخت کلاژن و افزایش سرعت روند اپیتلیزاسیون شده. همچنین، با‌توجه به خواص ضدمیکروبی آن، بزاق زالو می‌تواند تا حدی در کنترل طولانی مدت جمعیت باکتریایی پروتئوس میرابیلیس کمک‌کننده‌ باشد و جایگیزین مناسبی برای آنتی‌بیوتیک در مصرف کوتاه مدت باشد. هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر بزاق زالو در کنترل التهاب و تسریع روند ترمیم در زخمهای عفونی با باکتری پروتئوس میرابیلیس بوده که با توجه به بحث مقاومت آنتی‌بیوتیکی مطرح‌شده در مورد این باکتری، می‌توان از بزاق زالو در کنار آنتی‌بیوتیک مناسب جهت کنترل و تسریع روند زخم‌های عفونی‌ به خصوص زخم‌های عفونی شده با پروتئوس میرابیلیس استفاده کرد.