پیش‌بینی اختلال خشم انفجاری متناوب در زندانیان براساس پرخاشگری، اضطرار منفی و نارسایی هیجانی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت

2 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت

3 دانشگاه گیلان

doi
10.22070/cpap.2020.2924
چکیده

مقدمه: هدف این مطالعه، پیش‌بینی اختلال خشم انفجاری متناوب در زندانیان بر اساس پرخاشگری، اضطرار منفی و نارسایی هیجانی بود.روش: این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه افراد ساکن در زندان مرکزی شهر رشت در سال 1396 بودند. نمونه پژوهش شامل 350 نفر از زندانیان بود که 175 نفر مبتلا به اختلال خشم انفجاری متناوب و 175 زندانی بدون اختلال خشم انفجاری متناوب بودند و به صورت در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری داده‌ها از پرسشنامه اختلال خشم انفجاری متناوب کوکارو و همکاران (2017)، مقیاس رفتار تکانه‏ای لاینام و همکاران (2006)، پرسشنامه پرخاشگری ویلیامز و همکاران (1996) و پرسشنامه نارسایی هیجانی بگبی و همکاران (1994) استفاده شد.نتایج: نتایج تحلیل تابع تشخیص نشان داد پرخاشگری، اضطرار منفی و نارسایی هیجانی پیشبینهای معناداری هستند که میتوانند زندانیان با و بدون اختلال خشم انفجاری متناوب را از یکدیگر متمایز کنند و این متغیرها توانسته است 75.4 درصد از موارد را به درستی در گروهها قرار دهد.بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به توان پیشبینی نارسایی هیجانی، اضطرار منفی و پرخاشگری برای اختلال خشم انفجاری متناوب در زندانیان، نتایج این پژوهش تلویحات مهمی در آسیب‌شناسی اختلال خشم انفجاری متناوب دارد.