شیوع انواع هموگلوبینوپاتی در مردان متقاضی ازدواج مراجعهکننده به آزمایشگاههای مراکز بهداشت و درمان شهرستان شوشتر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بیوشیمی بالینی.
2 کارشناس ارشد بیوشیمی بالینی.
3 استادیار گروه علوم آزمایشگاهی.
4 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 گروه هماتولوژی، دانشکدۀ پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: هموگلوبینوپاتی شایعترین اختلال تکژنی با فراوانی قابل توجه در مناطقی خاص از جهان، از جمله ایران میباشد. حداقل 2/5 درصد از جمعیت جهان ناقل یک نقص هموگلوبین (Hb) هستند. واریانتهای هموگلوبین ناشی از جهشهای ژن گلوبین هستند و باعث تغییرات ساختاری در محصولات این ژن شده و در نهایت در عملکرد و پایداری هموگلوبین تأثیر میگذارند. بنابراین این مطالعه بهمنظور تعیین شیوع هموگلوبینوپاتیها در متقاضیان ازدواج مراجعهکننده به آزمایشگاههای مراکز بهداشت و درمان شهرستان شوشتر طی سالهای 1390-92 انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه، از نتایج آزمایش الکتروفورز 8806 مرد متقاضی ازدواج مراجعهکننده به برخی از آزمایشگاههای مراکز بهداشت و درمان استان خوزستان بهدست آمده است. پارامترهای هماتولوژی روی نمونههای خون وریدی حاوی ضد انعقاد EDTA توسط دستگاه سیسمکس KX-21سنجش شد. الکتروفورزهموگلوبین توسط دستگاه میکروکپیلاری Sebiaانجام و بدین ترتیب انواع هموگلوبینوپاتیها در آنها مشخص شد. یافتهها: از مجموع 8806 نمونه، 111 مورد دارای باند هموگلوبین غیر طبیعی بودند. از این مجموع، 3 مورد (03/0 درصد) دارای هموگلوبین E، و 1 مورد (01/0 درصد) دارای هموگلوبین C از نوع هتروزیگوت بودند. همچنین 74 مورد (84/0 درصد) دارای هموگلوبین D و 28 نفر (32/0 درصد) واجد هموگلوبین S با وضعیت ژنوتیپی متغیر از نوع هموزیگوت یا هتروزیگوت بودند. در این مطالعه، واریانتهای هموگلوبین نادری چون هموگلوبین O عرب و کانستنت اسپرینگ (با شیوع 05/0 درصد) نیز مشاهده شد. نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که از مجموع 8806 فرد مورد بررسی، 111 نفر (25/1 درصد) دارای هموگلوبینوپاتی بوده که از این مجموع، HbD با 84/0 درصد بیشترین فراوانی، و HbC با 01/0 درصد کمترین فراوانی را داشتند.