بررسی دانسیتۀ مویرگی مایوکارد و مقادیر پلاسمایی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی متعاقب تمرین تناوبی بین رت های نر و ماده
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش.
2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزش
3 کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی.
doi
چکیده
زمینهوهدف: انجام فعالیتهای ورزشی میتواند منجر به آنژیوژنز و گسترش شبکۀ مویرگی شود. هدف این مطالعه، تعیین تأثیر تمرینات تناوبی بر مقادیر پلاسمایی فاکتور رشد اندوتلیالی عروقی و دانسیتۀ مویرگی میوکارد در رتهای نر و ماده بوده است. روشبررسی: برای این مطالعه، تعداد 60 سر رت نر و ماده با وزن و سن تقریبی یکسان انتخاب شدند. مقادیرپلاسمایی VEGF قبل و بعد از پروتکل تمرینی از طریق کیتهای مخصوص و با استفاده از تکنیک الایزا مورد سنجش قرار گرفت. بعد از امحای رتها و استخراج بافت قلبی آنها دانسیتۀ مویرگی میوکارد با استفاده از تکنیک ایمنوهیستوکمیستری ارزیابی شد. یافتهها: تفاوت معناداری بین سطوح پایه VEGF و دانسیتۀ مویرگی میوکارد در رتهای نر و ماده مشاهده نشد. متعاقب رشد جسمی بین گروه کنترل و شم تفاوت معناداری در مقادیر VEGF و دانسیتۀ مویرگی میوکارد به وجود نیامد. با وجود این، متعاقب انجام تمرینات تناوبی، افزایش معناداری در مقادیر پلاسمایی VEGF و دانسیتۀ مویرگی مایوکارد ایجاد شد، ولی تفاوت معناداری بین رتهای نر و ماده متعاقب تأثیر تمرینات تناوبی بر مقادیر پلاسمایی VEGF و دانسیتۀ مویرگی مایوکارد وجود نداشت. نتیجهگیری: با توجه به نتایج مطالعۀ حاضر میتوان چنین نتیجهگیری کرد که تمرینات تناوبی میتوانند فرایند آنژیوژنز را از طریق افزایش مقادیر VEGF بهبود بخشیده، لذا گسترش شبکۀ مویرگی میوکارد دور از انتظار نیست.