رویارویی با بزهکاری مهاجران در سیاست کیفری ایران «داشتهها و بایستهها»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران
2 استادیار گروه حقوق جزا وجرمشناسی واحد استادیار حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
3 استادیار حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه شاهد، تهران،ایران.
4 استادیار حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه دانشگاه تهران (پردیس فارابی)، قم، ایران
doi
10.22075/feqh.2023.29086.3454چکیده
بزهکاری مهاجران و چارچوب مباحث نظری مرتبط با آن همواره موضوع بحث علوم گوناگون از جمله حقوق بر مبنای اصول بنیادین حقوق بشر، حقوق بینالملل و مؤلّفههای خاصّ از حقوق داخلی بوده است. در این نوشتار، با نگاهی توصیفی تحلیلی رویکرد سیاست های پاسخ دهی جنایی در قبال جرایم مهاجران با استناد به قوانین موجود مورد کنکاش قرار گرفته و در گفتمان سیاست جنایی در حوزه سیاستگذاری کیفری این نتیجه حاصل میشود که قوانین کیفری ایران در خصوص مهاجران رویکردی مجرم مدار و امنیّتگرا داشته، در حالی که شناخت عمیق و درک ابعاد گوناگون پدیده مهاجرت در حوزه کیفرگذاری نیازمند وضع قوانین راهبردی و تعیین خطمشی و سیاست های اجرایی متناسب آسیب شناسانه با سیاستگذاری افتراقی با توجه به مؤلّفه شخصیّت بزهکاران، تحلیل وضعیّت مهاجران و نگرش بر تعاملات اجتماعی آن و پیامدهای ارتکاب جرم با حفظ امنیّت سرزمینی و پاسداشت حدود و ثغور مرزهای کشور است که با تدوین قوانینی فرانگر و جامع همسو با نگرشهای حقوق بشری با پاسخدهی مناسب در هماهنگی سازمانها و نهادهای مرتبط در مقابله با بزهکاری مهاجران به دست میآید.