پیامدهای اقتصادی قرارگیری ایران در فهرست سیاه FATF
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری رشته روابط بین الملل دانشگاه خوارزمی
doi
10.22034/isj.2025.487341.2249چکیده
اف ای تی اف در سال 1989 بهعنوان دیدهبان پولشویی و تأمین مالی تروریسم در جهان تأسیس شد و در عرصه مبارزه با پولشویی، تأمین مالی تروریسم و منع اشاعه سلاحهای کشتارجمعی فعالیت میکند. این گروه 40 توصیه دارد که لازمه پیوستن به آن، تصویب و رعایت این توصیههاست. بیش از 200 کشور و سازمان بینالمللی خود را ملزم به رعایت استانداردهای اف ای تی اف کردند و بر همین اساس در مواردی که کشوری توسط گروه ویژه اقدام مالی در فهرست سیاه قرار گرفته باشد مؤسسات مالی و سایر بنگاههای اقتصادی یا بهطورکلی از تعامل با بانکها و بنگاههای اقتصادی آن کشور صرفنظر یا همکاری خود را بهشدت سختگیرانه میکنند که ازاینجهت هزینههای معامله و نقل انتقال پول به طور جدی افزایش مییابد. ایران در سال ٢٠٠٩ در فهرست سیاه این گروه قرار گرفت و تا سال 1403 به دلیل تصویبنکردن لوایح مبارزه با جرایم سازمانیافته فراملی و تأمین مالی تروریسم همچنان در فهرست سیاه اف ای تی اف قرار دارد. هدف این پژوهش پاسخ به این پرسش است که قرارگیری در فهرست سیاه اف ای تی اف چه پیامدهای اقتصادی برای ایران دارد؟ فرضیهای که در پاسخ به این سؤال مطرح میشود این است که قرارگرفتن در فهرست سیاه اف ای تی اف سبب ایجاد محدودیت در مبادلات بانکی، کاهش وجهه بینالمللی و به دنبال آن کاهش سرمایهگذاری خارجی، کاهش رشد اقتصادی، نوسانات ارزی و افزایش تورم شده است. در مقاله حاضر با روش توصیفی - تحلیلی تلاش میشود فرضیه پژوهش به آزمون گذاشته شود.