بهینهسازی درصد دز عمقی در الکترونتراپی از طریق ترکیب پرتوهای الکترونی با انرژیها و سهمهای متفاوت
نویسندگان
1 گروه فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 - گروه فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
6 گروه رادیوتراپی و آنکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
7 دانشکدۀ علوم پزشکی، بهبهان، بهبهان، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: امروزه از پرتوهای الکترونی برای درمان ضایعات سطحی بهطور گستردهای استفاده میشود. از آنجایی که دستگاههای شتابدهنده، پرتوهای الکترونی با انرژیهای محدود ایجاد میکنند، ناحیۀ درمانی با توزیع دز مطلوب به عمقهای مشخصی محدود میشود. لذا در این مطالعه با ترکیب پرتوهای الکترونی با انرژیها و سهمهای متفاوت، برای درمان ضایعات سطحی کمعمق (تا حدود cm 3)، منحنی PDD با توزیع دز مرکزی یکنواختتری در مقایسه با بهکارگیری باریکۀ الکترونی تک انرژی ارائه شده است. روش بررسی: با استفاده از دستگاه شتابدهنده واریان برای الکترونهای با انرژی 4، 6، 9 و Mev12 برای میدان cm220×20 درصد دز عمقی (PDD) اندازهگیری شد. منحنی PDD به منحنی برحسب دز (Dose Curve) تبدیل شد. با استفاده از نرمافزار Matlab، تابع 4 گوسین به منحنیهای مذکور فیت شد و با ترکیب نسبتهای مختلفی از این توابع، بهترین ترکیب انتخاب شد. یافتهها: با ترکیب پرتوهای الکترونی با انرژیها و سهمهای متفاوت، درصد دز ناحیۀ انباشت دز، به حدود 90 تا 95 درصد دز ماکزیمم و همچنین درصد دز سطح به 90 درصد دز ماکزیمم افزایش یافت. نتیجهگیری: ترکیب پرتوهای الکترونی با انرژی کم سبب بهینه سازی توزیع دز در منحنی PDD میشود. در ضمن با این روش میتوان بهطور اسمی از ترکیب انرژیهای مختلف، انرژی دلخواه الکترون را تولید کرد و بهرۀ درمان با استفاده از باریکۀ الکترونی را افزایش داد.
