مطالعۀ تطبیقی مدلسازی مناطق حساس به وقوع سیل (استان اصفهان)
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری جغرافیا و برنامهریزی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jhsci.2023.362467.786چکیده
شناسایی مناطق سیل گیر از راهکارهای اساسی کنترل و کاهش آثار مخرب سیل است. شناسایی نقاط حساس سیل از بهترین روشها برای برنامهریزی و شناسایی مناطق تحت تأثیر سیل است. به همین دلیل تعیین مناطق حساس به وقوع سیل اهمیت زیادی در مدیریت سیل در منابع طبیعی دارد. تحقیق حاضر درصدد است که با استفاده از دو روش یادگیری ماشینی جنگل تصادفی و ماشین بردار پشتیبان و 3327 نقطۀ وقوع سیل، مناطق حساس به وقوع سیل در استان اصفهان را تعیین کند. عوامل محیطی در چهار گروه اصلی شامل عوامل توپوگرافی (ارتفاع، جهت شیب، تند شیب)، عوامل اقلیمی (بارش، رطوبت نسبی، باد، درجۀ حرارت)، عوامل زیستی (پوشش گیاهی و رطوبت خاک) و عوامل انسانساخت (فاصله از مناطق مسکونی، فاصله از جاده، فاصله از اراضی کشاورزی، فاصله از آبراهه) تهیه شدند. دقت مدلها با استفاده از سطح زیر نمودار (AUC) و آمارههای ارزیابی متقاطع ارزیابی شد. بررسی شاخص AUC نشان داد که هر دو مدل دقت مناسبی دارند، هرچند دقت مدل جنگل تصادفی (97/0AUC =) از مدل ماشین بردار پشتیبان (86/0AUC =) بیشتر است. براساس نتایجِ مدل جنگل تصادفی، حدود 41 درصد در طبقۀ پرخطر و حدود 20 درصد در طبقۀ کمخطر و براساس نتایج مدل ماشین بردار پشتیبان، حدود 29 درصد در طبقۀ پرخطر و حدود 30 درصد در طبقۀ کمخطر قرار دارند.