تأثیر مصرف تکدوز داروی سیلدینافیل بر حرکت اسپرمها در مردان نابارور دچار الیگوآستنواسپرمی
نویسندگان
1 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
6 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
7 گروه اورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف:ناباروری یک مشکل شایع همراه با بار اقتصادی، اجتماعی و روانی است. تقاضا برای بچهدار شدن علیرغم ثابت ماندن میزان ناباروری افزایش یافته است.هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر کوتاهمدت تکدوز سیلدینافیل بر پارامترهای اسپرموگرام در مردان نابارور دچار الیگوآستنو اسپرمی(Oligoasthenospermia) بود. روش بررسی:دوازده بیمار نابارور دچار الیگوآستنواسپرمیای مراجعهکننده به کلینیک اورولوژی و مراکز ناباروری به این مطالعه وارد شدند.50 میلیگرم سیلدینافیل برای همۀ بیماران تجویز شد و سپس 1 ساعت بعد از آنها نمونۀ مایع منی گرفته شد.تغییرات اسپرموگرام پس از تجویز سیلدینافیل در مقایسه با مقادیر پایه مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها:حرکت پیشروندهی اسپرمها 1 ساعت پس از تجویز 50 میلیگرم سیلدینافیل بهبود داشت (میانگین 7/32 درصد درمقابل 2/28 درصد). تغییر معناداری در مورفولوژی اسپرمها، حرکت کلی اسپرمها، حرکت سریعاً پیشروندۀ اسپرمها،حجم مایع منی و غلظت اسپرمها پس از تجویز سیلدینافیل مشاهده نشد. نتیجهگیری:نتایج مطالعۀ ما از این فرضیه حمایت میکند که مصرف تکدوز 50 میلیگرم سیلدینافیل در مردان نابارور دچارالیگوآستنواسپرمیا میتواند سبب بهبود حرکت اسپرمها گردد.
