تأثیر مخاطرات محیطی بر سرمایۀ تصویری مقاصد گردشگری (مطالعۀ موردی: بخش میانکوه شهرستان اردل)

نویسندگان

1 دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 گروه ژئومورفولوژی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدۀ جغرافیا و علوم برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

4 گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکدۀ جغرافیا و علوم برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jhsci.2023.361711.785
چکیده

یکی از عوامل تأثیرگذار بر تصویر مقصد گردشگری، مخاطرات محیطی است. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف شناسایی مخاطرات محیطی و تأثیر آن بر تصویر گردشگری بخش میانکوه شهرستان اردل انجام گرفت. روش‌شناسی این پژوهش براساس فلسفۀ پراگماتیسم و روش‌شناسی ترکیبی بوده است. داده‌ها از دو نمونۀ آماری متخصصان ساکن در منطقه و گردشگران جمع‌آوری شد. بر این اساس دو نمونۀ 15 نفری از متخصصان به‌صورت گلوله برفی و 194 نفری از گردشگران به‌صورت تصادفی انتخاب شد. متخصصان به‌صورت مصاحبۀ نیمه ساختاریافته و گردشگران از طریق پرسشنامه نظر خود را عنوان کردند. تحلیل داده‌ها برای متخصصان با اجتماع و اتفاق ‌نظر جمع‌بندی شد و برای گردشگران از طریق تحلیل عاملی اکتشافی صورت گرفت. نتایج نشان داد که از نظر متخصصان، مخاطرات طبیعی، مخاطرات غالب در منطقه است و مخاطرات انسانی به‌ندرت رخ می‌دهد. تأثیر مخاطرات محیطی بر سرمایۀ تصویری از نظر گردشگران در چهار عامل عمده شناسایی شد که در مجموع 65 درصد از واریانس تصویر مقصد را تبیین می‌کند. نکتۀ حائز اهمیت نتایج عدم تطابق تأثیر مخاطرات محیطی بر تصویر گردشگری از نظر گردشگران با احتمال وقوع مخاطره است. نتایج این نکته را گوشزد می‌کند که سیاستگذاران محلی و ساکنان مقصد برای پایداری صنعت گردشگری در منطقه، باید به مخاطرات محیطی به‌ویژه مخاطرات انسانی توجه ویژه داشته باشند.