مواضع دولت های اروپایی در قبال بحران اوکراین: توافقها و اختلافها
نویسندگان
1 استادیار عضو هیأت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی.
2 دانشجوی دکتر روابط بین الملل، دانشکده حقوق،علوم سیاسی و الهیات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.22034/isj.2025.408286.2045چکیده
در کنار بحرانهایی همچون بحران مالی سال 2008 و بحران بدهیهای ملی،بحران مهاجرت، خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، قدرتیابی احزاب دست راستی اروپایی و بحران کرونا، بحران اوکراین به چالشی بزرگ برای همگرایی اروپایی تبدیل شده است و پیامدهای گستردهای بر آینده پروژه همگرایی اروپایی خواهد داشت. پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه 2022، رهبران اتحادیه اروپا به سرعت درباره اعمال تحریمهای فراگیر بر ضد اقتصاد روسیه و ارائه کمکهای مالی و نظامی به اوکراین به توافق رسیدند. آنها دریافتند که ترکیبی از اتحادیه اروپا، نهادهای بینالمللی، توسعه ناتو و وابستگی اقتصادی نمیتواند به یک دوره صلح پایدار میان کشورها منجر شود. اگر چه در ماههای ابتدایی شروع این بحران، دولتهای عضو اتحادیه اروپا توانستهاند وحدت قابل توجهی از خود در قبال روسیه نشان دهند، اما این احتمال وجود دارد که کشورهای اروپایی به ویژه در حوزه انرژی دچار اختلاف شوند. این مقاله با استفاده از چارچوب نظری نوواقعگرایی به این سوال پاسخ میدهد که مواضع اتحادیه اروپا در قبال جنگ اوکراین و روسیه چگونه بوده است؟ با این فرض که تهدید مشترک، بزرگترین موج همگرایی کشورهای اروپایی پس از جنگ جهانی دوم را رقم زده، به حوزههای توافق و اختلاف دولتهای عضو اتحادیه اروپا و ایستار شهروندان اروپایی در قبال بحران اروپا میپردازد. یافتههای پژوهش حاکی از آنست که چنانچه اتحادیه اروپا بتواند از آزمون اوکراین با موفقیت خارج شود، در داخل اتحادیه نوعی موازنه جدید ایجاد خواهد شد و مدل اقتصادی آن از روسیه جدا خواهد شد و بروکسل موضع قویتری در برابر مسکو خواهد داشت.
