مقایسه دو روش بررسی استحکام برشی باند کامپوزیت به عاج دندان انسان در محیط آزمایشگاه
نویسندگان
1 گروه آموزشی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
2 گروه آموزشی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
3 گروه آموزشی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
4 گروه آموزشی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
5 گروه آموزشی ترمیمی و زیبایی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به اهمیت باند عاج بررسی عوامل تاثیرگذار در بهبود این چسبندگی می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت ترمیم های کامپوزیت داشته باشد روش بررسی: این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، روی٤٠ دندان مولر سوم انسان انجام شد. نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه ٢٠تایی تقسیم شدند، سپس سطح صافی از عاج سایش یافته در سطح اکلوزال دندانها ایجاد شد. سطح عاج به دست آمده توسط اسید سولفوریک ٣٨ درصد اچ شد، دو لایه باندینگ قرار داده و کیور شد. در این مرحله در داخل مولدهای پلاستیکی که از قبل با قطر داخلی٣ میلیمتر و ارتفاع ٢ میلیمتر تهیه شدهاند و روی سطح عاج قرار گرفتهاند کامپوزیت قرار داده شد و کیور شد. نمونهها ٢٤ساعت در آب مقطر قرار گرفتند. گروه اول: در این گروه وقتی مولد هنوز حضور دارد استحکام برشی کامپوزیت اندازهگیری شد. گروه دوم: در این گروه بعد از این که مولد برداشته شد استحکام برشی کامپوزیت اندازهگیری شد. در هر گروه استحکام باند برشی توسط دستگاه تست یونیورسال LMT100 ارزیابی گردید. یافتهها: میانگین و انحراف معیار باند برشی ٢ گروه مورد مطالعه به این صورت بود: گروه اول (١٧/٠±٥٢/١٢) و گروه دوم(٢٥/٠±٠٥/١٠).نتایج آزمون آماری نشان داد که بین میانگین استحکام باند برشی گروهها تفاوت معنیدار وجود دارد(001/0p<). نتیجهگیری: اعمال نیروجهت خارج نمودن مولد قبل از انجام آزمون نهایی می تواند استحکام باند را کاهش دهد.