مقایسه ی برخی آزمون های عملکردی و سطح ناتوانی بیماران با آسیب رباط متقاطع قدامی و بیماران بازسازی شده رباط متقاطع قدامی و افراد سالم
نویسندگان
1 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، واحد بین الملل اروند، ایران.
5 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: آسیب لیگامان متقاطع قدامی(ACL) از عمدهترین آسیبهای مفصل زانو بشمار میرود. آزمونهای عملکردی اغلب برای ارزیابی عملکرد زانو بعد از آسیبهای لیگامانی زانو استفاده شدهاند. هدف از این مطالعه مقایسه برخی آزمونهای عملکردی و سطح ناتوانی میان بیماران آسیب ACL و بیماران جراحی بازسازی شده و افراد سالم میباشد. روش بررسی: 36 مرد (12 نفر با آسیب ACL، 12 نفر جراحی بازسازی ACL و 12 فرد سالم) در این مطالعه شرکت داده شده اند. افراد پس از تکمیل پرسشنامه Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score(KOOS)، 5 آزمون عملکردی شامل آزمونهای تک پرش، سه پرش متقاطع، پرش عمودی، دویدن رفت و برگشت و هم انقباضی را یک بار در اندام درگیر و بار دیگر در اندام سالم انجام می دادند. یافتهها: یافتههای این تحقیق نشاندهنده وجود اختلاف معنادار در مسافت طی شده آزمونهای عملکردی تک پرش و سه پرش متقاطع بین دو گروه بیماران آسیب ACL و گروه سالم و همچنین بین دو گروه بیمارانی که جراحی بازسازی رباط متقاطع قدامی انجام دادهاند و گروه سالم میباشد. در بررسی اختلاف میان دو اندام نیز، مسافت طی شده در آزمونهای عملکردی تک پرش، سه پرش متقاطع و پرش عمودی در دو گروه آسیب ACL و گروه جراحی شده اختلاف معنادار نشان داد. در مقایسه ابعاد پرسشنامه KOOS نیز سه بعد درد، فعالیتهای روزمره، ورزش و فعالیتهای تفریحی میان دو گروه آسیب ACL و جراحی شده اختلاف معنادار نشان داد. نتیجهگیری: این آزمونهای عملکردی برای ارزیابی عملکرد بیماران آسیب ACL و بیماران جراحی بازسازی شده ACL مناسب بوده است.