بررسی فراوانی نسبی ژن انتروتوکسین A، و ارتباط آن با مقاومت های ضدمیکروبی در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های بالینی بیماران بستری در بیمارستان های گلستان و امام خمینی (ره) شهرستان اهواز
نویسندگان
1 رنجبر
2 گروه میکروبشناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
3 پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز،ایران.
4 حسین مقدادی؛ گروه میکروب شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: باکتریهای جنس استافیلوکوکوس بیشترین فراوانی را در بین ایزولههای جدا شده از نمونههای بالینی به خود اختصاص دادهاند. گونههای استافیلوکوکوس اورئوس تولید کننده انتروتوکسین A نسبت به گونههای فاقد این توکسین قدرت ماندگاری بیشتری را در برابر دفاع ایمنی میزبان و آنتیبیوتیکها دارا میباشند. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی نسبی ژن انتروتوکسین A در ایزولههای استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونههای بالینی، و ارتباط آن با مقاومت های ضد میکروبی می باشد. روش بررسی: تمامی ایزولههای استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونههای بالینی، پس از تایید توسط تستهای بیوشیمیایی، میزان مقاومت آنتی بیوتیکی آن توسط روش دیسک دیفیوژن آگار مورد ارزیابی قرار گرفت. و روش PCR برای اثبات وجود ژن انتروتوکسین A به کار گرفته شد. یافتهها: از 222 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس، 102(94/45 درصد) ایزوله واجد ژن انتروتوکسینA بودند و این ایزولهها دارای مقاومت بالایی در مقابل آنتی بیوتیک های سیپروفلوکسازین، متی سیلین، جنتامایسین، اریترومایسین و کلیندامایسین بودند. نتیجهگیری: ایزولههای استافیلوکوکوس اورئوس که واجد ژن انتروتوکسین A هستند در بیمارستان های گلستان و امامخمینی دارای فراوانی بالایی بودند و این ایزوله ها از مقاومت آنتی بیوتیکی بالاتری نسبت به سویههای فاقد این ژن برخوردار بودند.