بررسی فراوانی نسبی ژن انتروتوکسین A، و ارتباط آن با مقاومت های ضدمیکروبی در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های بالینی بیماران بستری در بیمارستان های گلستان و امام خمینی (ره) شهرستان اهواز

نویسندگان

1 رنجبر

2 گروه میکروب‌شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

3 پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز،ایران.

4 حسین مقدادی؛ گروه میکروب شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: باکتری­های جنس استافیلوکوکوس بیشترین فراوانی را در بین ایزوله­های جدا شده از نمونه­های بالینی به خود اختصاص داده­اند. گونه­های استافیلوکوکوس اورئوس تولید کننده انتروتوکسین A نسبت به گونه­های فاقد این توکسین قدرت ماندگاری بیشتری را در برابر دفاع ایمنی میزبان و آنتی­بیوتیک­ها دارا می­باشند. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی نسبی ژن انتروتوکسین A در ایزوله­های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه­های بالینی، و ارتباط آن با مقاومت های ضد میکروبی می باشد.                              روش بررسی: تمامی ایزوله­های استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه­های بالینی، پس از تایید توسط تست­های بیوشیمیایی، میزان مقاومت آنتی بیوتیکی آن توسط روش دیسک دیفیوژن آگار مورد ارزیابی قرار گرفت. و روش PCR برای اثبات وجود ژن انتروتوکسین A  به کار گرفته شد. یافته­ها: از 222 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس، 102(94/45 درصد) ایزوله واجد ژن انتروتوکسینA بودند و این ایزوله­ها دارای مقاومت بالایی در مقابل آنتی بیوتیک های سیپروفلوکسازین، متی سیلین، جنتامایسین، اریترومایسین و کلیندامایسین  بودند. نتیجه­گیری: ایزوله­های استافیلوکوکوس اورئوس که  واجد ژن انتروتوکسین A هستند در بیمارستان های گلستان و امام­خمینی دارای فراوانی بالایی بودند و این ایزوله ها از مقاومت آنتی بیوتیکی بالاتری نسبت به سویه­های فاقد این ژن برخوردار بودند.