ثبت تغییرات اقلیم کواترنر پسین در پذیرفتاری مغناطیسی لسهای آزادشهر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا، اقلیمشناسی، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه زمینشناسی (گرایش محیط مغناطیس)، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور
3 دانشیار، گروه جغرافیای طبیعی، اقلیمشناسی، دانشگاه تهران
4 استاد، گروه جغرافیای طبیعی، اقلیمشناسی، دانشگاه تهران
5 استادیار، گروه جغرافیای طبیعی، اقلیمشناسی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jphgr.2016.59354چکیده
در این پژوهش، برش رسوبی نوده واقع در شمال شرق ایران برای بررسی وضعیت آبوهوایی گذشته بررسی شده است. تلفیقی از مرور سامانمند منابع کتابخانهای و میدانی و کارهای آزمایشگاهی در این تحقیق استفاده شده است. بهمنظور انجام کار با بررسیهای میدانی متوالی، محل و روش نمونهبرداری مشخص شد. 237 نمونه به فواصل 10 سانتیمتری از برش نوده نمونهبرداری شد. پذیرفتاری مغناطیسی تمامی نمونهها اندازهگیری شد و بر اساس نتایج بهدستآمده از این آزمایش، نمونههای دارای نوسانات شدید افزایش یا کاهش میزان پذیرفتاری مغناطیسی، برای مطالعة سایر پارامترهای مغناطیسی انتخاب شد. نتایج این تحقیق نشان میدهد که میزان پذیرفتاری مغناطیسی، پسماند مغناطیسی طبیعی، پسماند مغناطیسی ایزوترمال اشباعشده و HIRM در لایههای لس کمتر از لایههای خاک دیرینه است. در مقابل، میزان S_0.3 در لایههای لس بیشتر از خاکهای دیرینه است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که برش رسوبی نوده در طول 150 هزار سال گذشته، حدود هشت دورة آبوهوایی گرم و مرطوب (لایههای خاک دیرینه و شبهخاک دیرینه با میزان پذیرفتاری مغناطیسی بالا) در بین دورههای سرد و خشک (لایههای لس با میزان پذیرفتاری پایین) را تجربه کرده است.