نقش اجتناب تجربی، ذهن آگاهی و حساسیت اضطرابی بهعنوان عوامل فراتشخیصی در پیشبینی نشانههای اختلالات هیجانی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
2 دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22070/cpap.2020.2897چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش اجتناب تجربی، ذهنآگاهی و حساسیت اضطرابی بهعنوان فرآیندهای فراتشخیصی در پیشبینی نشانههای اختلالات هیجانی بود. روش: بدین منظور براساس حجم جامعه که دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز بود 297 دانشجو (میانگین سنی 5.8±21.6) به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحله ای انتخاب و ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پذیرش و عمل، پرسشنامه تجدیدنظر شده حساسیت اضطرابی و پرسشنامه نشانههای افسردگی و اضطرابی بر روی آنها اجرا شد. بود). نتایج: یافتهها نشان داد که عدم اجتناب تجربی با اکثر نشانههای افسردگی و همه نشانههای اضطرابی همبسته است (p <0.01). همچنین ذهنآگاهی با بیشتر نشانههای افسردگی و دو عامل نشانههای اضطرابی همبستگی نسبتاً پایینی دارد (p <0.01). نهایتاً حساسیت اضطرابی با برخی نشانههای افسردگی و همه نشانههای اضطرابی همبستگی مثبت معنادار دارد (p <0.01). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد اجتناب تجربی پیشبین نشانههای افسردگی، شامل سستی، بیخوابی، خودکشی، افزایش اشتها، خلقوخوی مرضی و بهزیستی است، ولی ذهن آگاهی و حساسیت اضطرابی فقط در برخی از نشانههای افسردگی سهیم هستند (p <0.01). علاوه بر این حساسیت اضطرابی پیشبین برجسته نشانههای اضطرابی بوده و اجتناب تجربی نقشی متوسط و ذهنآگاهی نقش ضعیفی در آنها دارد (p <0.01). بحث و نتیجهگیری: بهصورت کلی اجتناب تجربی فرآیند فراتشخیصی مشترک و بارزی در اختلالات هیجانی است، اما حساسیت اضطرابی سهم بیشتری در اختلالات اضطرابی دارد و ذهنآگاهی فرآیند کمتر مؤثری در این زمینه است.