بررسی شاخص نیازهای درمانی پریودنتال (CPITN) در بیماران دیابتیک نوع II و مقایسه با بیماران غیر دیابتی در بیمارستان گلـــستان شهرســتان اهـواز سال 96-97
نویسندگان
1 دانشگاه جندی شاپور بیمارستان اهواز ـ ایران
doi
10.22118/jsmj.2018.136985.1401چکیده
مقدمه : بیماریهای پریودنتال ، جز بیماریهای التهابی می باشد ؛ دیابت اثر مخرب بر بافت های پریودنتال دارد و پریودنتیت ششمین عارضه دیابت شناخته شده است . این مطالعه ، به منظور تعیین CPITN در بیماران دیابتیک نوع II و مقایسه آن با بیماران غیر دیابتی در بیمارستان گلستان در شهرستان اهواز در سال 97-96 انجام شد .روش کار: در این مطالعه اپیدمیولوژیک- تحلیلی 115 بیمار مبتلا به دیابت نوع II و 115 فرد سالم مراجعه کننده به بیمارستان گلستان اهواز در رده سنی (60-35) سال بصورت تصادفی انتخاب شدند . و با گرفتن رضایت ضمنی، اطلاعات دموگرافیک بیماران (سن، جنس و میزان تحصیلات) ودفعات مراجعه به دندان پزشک ، وضعیت دیابت بر اساس آخرین آزمایشات و شاخص CPITN در پرسشنامه ثبت شدو اطلاعات جمع آوری شده با آزمون کای اسکوئر آنالیز و در نرم افزار SPSSمقایسه شدند .نتایج: شاخص CPITN در بیماران دیابتیک به طور معنا داری از افراد سالم بیشتر بود . مقایسه این شاخص بین دو گروه از لحاظ تعداد دفعات مسواک زدن، دفعات مراجعه به دندانپزشک ، سن ، تحصیلات معنا دار شد ولی از لحاظ جنس معنا دار نبود .نتیجه گیری : دیابت باعث افزایش نیاز به درمان پریودنتال می شود . این تغییر وابسته به جنس نمی باشد و ناشی از اثر مخرب دیابت بر انساج پریودنشیوم و کاهش میزان ترشح بزاق توجیه می شود . توصیه می شود در مرکز دیابت آموزش بهداشت ارتقا یابد .واژگان کلیدی : بیماری پریودنتال،دیابت ملیتوس، شاخص نیاز به درمان پریودنتال ، CPITN