معرفی مدلی کیفی برای آموزش شهروندی در مخاطرات محیطی با تکیه بر گرندد تئوری (مطالعۀ موردی: آتشسوزی بزرگ)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 دانشجوی دورۀ دکتری مدیریت آموزشی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
doi
10.22059/jhsci.2022.348842.744چکیده
فاجعۀ فرو ریختن ساختمان مرتفع پلاسکو در مرکز تهران، همۀ مردم ایران را در بهتی عظیم فروبرد. شدت واقعه هرچند با ابعاد فاجعۀ یازدهم سپتامبر نیویورک قیاسپذیر نیست، به لحاظ شکلی و نحوۀ ریزش ساختمان در افکار عمومی جهان، همان فضای وحشتناک و بهتآور را تداعی کرد. پیشبینی میشود که با آموزش شهروندان میتوان خسارات اینگونه حوادث را کاهش داد. هدف تحقیق حاضر معرفی مدلی برای آموزش شهروندی در مخاطرات محیطی (بحرانهای آتشسوزی بزرگ) با تکیه بر گرندد تئوری است. توسعۀ کمّی فعالیتهای پژوهشی در جوامع دانشبنیان و توسعهیافته و در حال توسعه روندی دائمی و مستمر است و تنوع در روشهای مختلف پژوهشی نیازمند رویکرد جدیدی از روشها و مدلهای تحقیقاتی است. بنابراین رویکرد تحقیق حاضر از نوع کیفی است. ابزار تحقیق حاضر مصاحبه بود که از پنل نخبگان جمعآوری شد. نخبگان انتخابشده در این پژوهش فرماندهان آتشنشانی و آسیبدیدگان درگیر در بحران ساختمان پلاسکو بودند که از بین آنها 15 نفر بهصورت تصادفی انتخاب شدند. براساس نتایج مهمترین مقولههای استخراجشده، نوآوری شرایط توسعۀ آموزش و پیشگیری، مشارکت، فعالیتهای آموزشی، اثربخشی دورههای آموزشی در آتشسوزی بزرگ و پیامدهای آن است. طراحی هر طرح جامع آموزش عمومی، فرایندی مشارکتی است که حاصل آن را میتوان در وجود سیستم کنترل و حفاظت مدون در برابر حریق دید. آموزش شهروندی عمومی و افزایش آگاهی مردم از طریق آموزش شهروندی کوتاهمدت، آموزش از طریق رسانههای عمومی مانند رادیو، تلویزیون، روزنامهها و بروشورهای محلی را مهمترین نمودهای فعالیتهای پیشگیرانه از حریق دانست.
