مقایسه روشهای پارامتریک و شبه پارامتریک برای ارزیابی ریسک سرمایهگذاری در بازار سهام: مطالعه موردی شاخصهای اصلی بورس تهران
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد، گروه علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، مجتمع آموزش عالی نهاوند(ویژه دختران)، همدان، ایران
doi
10.22075/jem.2025.38232.2018چکیده
این مقاله بهدنبال ارزیابی ریسک شاخصهای اصلی بورستهران ازطریق معرفی یک رویکرد نیمهناپارامتریک است، و عملکرد آن با رویکردهایپارامتریک مختلف برحسب تکنیکهای بکتست و معیارهای مختلف ریسک شامل ارزشدرمعرضریسک، ریزشموردانتظار و ریزشمیانه، آزمون میشود. همچنین، از ریزشمیانه درسطوح اطمینان 99% و 97.5% به عنوان یک آلترناتیو برای ارزشدرمعرضریسک درسطح 99.5% و ریزش مورد انتظار درسطح 97.85% استفاده شده است. نتایج تجربی بدستآمده برای شش شاخص اصلی بورستهران شامل شاخصکل بورس، شاخصبازار اول، شاخصبازار دوم، شاخصصنعت، شاخصمالی و شاخصکل فرابورس، بافراوانی روزانه، طی بازهزمانی 23/5/1386 لغایت 13/3/1404، بیانگر عملکرد برتر رویکردهایپارامتریک شامل استیودنت t و t چوله نسبتبه رویکرد پارامتریک گوسی، و رویکردهای نیمهناپارامتریک SNP و رویکرد گرام-چارلیر مثبت در پیشبینی بروننمونهای معیارهای ریسک است و ارزیابی ریسک محافظهکارتری را فراهممیکند. برتری رویکردهایپارامتریک برای ارزیابی شاخصهای اصلی بورستهران درایناست که این شاخصها دنبالههای هموار و غیرموجی دارند، و جهشهای حدی در انتهای دنباله خود ندارند، ویژگیهایی که با رویکردهاینیمهناپارامتریک توضیح دادهمیشوند.