بررسی شبکه همکاری اعضای هیأت علمی پژوهشگاه های فنی و مهندسی وزارت علوم ، تحقیقات و فناوری در شهر تهران: بازه زمانی 2011 تا 2015
نویسندگان
1 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران،
2 کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران
doi
10.22070/rsci.2018.715چکیده
هدف: هدف از این تحقیق بررسی شبکه همکاری اعضای هیأت علمی پژوهشگاههای فنی و مهندسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در شهر تهران بین سالهای 2011-2015 میباشد.روششناسی: این پژوهش از نوع پژوهشهای علمسنجی است که با استفاده از روش تحلیل شبکههای اجتماعی به انجام رسیده است. جامعه آماری پژوهش شامل تولیدات علمی 7 پژوهشگاه فنی و مهندسی وابسته به وزارت علوم تحقیقات و فناوری مستقر در شهر تهران است.یافتهها: پس از بررسی 7 پژوهشگاه از منظر نویسندگان پر تولید، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران در رتبه اول و پژوهشگاه مهندسی ژنتیک و زیست فناوری در رتبه دوم قرار گرفتند. هم چنین ضریب همکاری در تولیدات علمی با همکاری 3 نویسنده، تعداد بیشتری داشتهاند. بر اساس شاخص پیوستگی نشان داده شد که تنها 26% پژوهشگران به نوعی با یکدیگر همکاری داشتهاند. در شبکه همکاری بین پژوهشگاهها، فعالترین پژوهشگاه، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی میباشد. همچنین نشان داده شد که بیشترین تولیدات علمی با کشور ایالات متحده آمریکا بوده است.نتیجهگیری: حوزه موضوعی میتواند یکی از عوامل تولیدات علمی بالای دو پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران و پژوهشگاه مهندسی ژنتیک و زیست فناوری باشد. نتیجه نشان داد که در تعاملات علمی، تمایل به کار گروهی در پژوهشگاههای فنی و مهندسی شهر تهران به شدت سست است. از جمله دلایل آن توجه صرف به مباحث بنیادی هر رشته و عدم توجه به حل مسائل و موضوعات بینرشتهای است. پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی دارای موقعیت ممتازی در بین پژوهشگاههای دیگر است و قدرت و نفوذ بیشتری در شبکه دارد. ایالات متحده آمریکا در کانون توجه پژوهشگران جهت همکاری بوده است و این مسأله میتواند به دلیل موانع کمتر در این کشور باشد.