کمیسیون دوم تحدید حدود ایران و عثمانی: دیپلماسی نافرجام 1292-1291ق./ 1876-1874م.
نویسندگان
1 دانشیار، گروه تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22059/jhic.2025.399798.654595چکیده
ایران و عثمانی طی سدههای متمادی روابط بسیار پُر فرازونشیبی داشتند. پس از امضای عهدنامۀ دوم ارزنةالروم در 16 جمادیالثانی 1263/ 1 ژوئن 1847 کوششهایی برای حل اختلافهای دو کشور، با تمرکز بر تحدید حدود، آغاز شد. فعالیت نخستین کمیسیون تحدید حدود که از 1266 تا 1268ق./ 1850-1852م. به درازا کشید، بدون نتیجه پایان یافت و اختلافهای دو دولت همچنان پابرجا ماند. بیست و چهار سال بعد از پایان کمیسیون اول، با وساطت روس و انگلیس، مقدمات برگزاری کمیسیون دوم در اسلامبول فراهم شد و در طول دو سال، چهار دور مذاکره انجام شد. جسُتار حاضر میکوشد به روش توصیفی - تحلیلی و با استناد به اسناد نویافته، چرایی و چگونگی برگزاری کمیسیون دوم و علل تعویق و تعلیق آن را تبیین کند. یافتههای پژوهش حاکی است با بروز بحرانهای داخلی در عثمانی و سپس شورش بالکان و اعلام جنگ روسیه به عثمانی (10ربیعالثانی 1294/ 24 آوریل 1877) مذاکرات به تعویق افتاد. تلاشهای دیپلماتیک نمایندگان ایران برای ازسرگیری مذاکرات به دلیل عدم تمایل نمایندگان سه دولت روس، انگلیس و عثمانی، به نتیجه نرسید و کمیسیون دوم تحدید حدود تعلیق شد. یکبار دیگر تلاشهای دیپلماتیک برای حلوفصل اختلافات ایران و عثمانی نافرجام ماند.