مقایسۀ اختلال صداهای گفتاری در کودکان عقبماندۀ آموزشپذیر فارس زبان و عرب_فارس زبان
نویسندگان
1 گروه گفتار و زبان، دانشکدۀ توانبخشی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 آموزش و پرورش استثنایی شهرستان اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکدة بهداشت، مرکز تحقیقات دیابت دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: کودکان مبتلا به اختلال صداهای گفتاری ((Speech Sound Disorders عمدهترین گروه از مراجعهکننده به آسیبشناسان گفتار و زبان را تشکیل میدهند. هدف از این مطالعه، مقایسۀ اختلال در صداهای گفتاری در کودکان عقب ماندۀ آموزشپذیر فارس زبان و عرب_فارس زبان است. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود. تعداد افراد شرکتکننده 354 نفر بود. 142 نفر تکزبانه بودند و 212 نفر دو زبانه عرب_فارس زبان بودند. سن شرکتکنندگان در پژوهش بین 5 تا 10 سال بود. این پژوهش فقط در جنس مذکر انجام شد. از آزمونهای رسمی و غیر رسمی در تشخیص اختلال صداهای گفتاری استفاده شد. یافتهها با استفاده از نسخۀ 18 نرمافزار آماری SPSS آنالیز شد. مقایسۀ اختلال در دو گروه تکزبانه و دو زبانه با آزمون کای اسکوئر انجام شد. یافتهها: شیوع اختلال در صداهای گفتاری در کودکان عقبماندۀ ذهنی تکزبانۀ 43 درصد و در دو زبانهها 9/17 بود. 0001/0= pبود. یافتها ارتباط معناداری بین اختلال در صداهای گفتاری و دو زبانگی نشان داد. نتیجهگیری: یافتهها در مقایسه با متون مشخص کرد که اختلال در صداهای گفتاری در کودکان عقبماندۀ ذهنی نسبت به کودکان سالم شیوع بالاتری داشت. همچنین این اختلال در کودکان تکزبانه شایعتر بود و این اثر مثبت دو زبانگی را بر روی اختلال در صداهای گفتاری در کودکان عقبماندۀ ذهنی نشان داد.