بررسی مقایسه ای عملکرد مدل های نظام اقتصادی سرمایه داری در مواجهه با بحران کرونا در ابعاد ملی در کشورهای آلمان، ژاپن، سوئد، آمریکا و انگلستان
نویسندگان
1 استادیار گروه روابط بینالملل، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روابط بینالملل، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روابط بینالملل، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه روابط بینالملل، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/isj.2024.391760.1991چکیده
بلایای طبیعی اجتنابناپذیر هستند و دولتها تنها با برنامهریزی میتوانند برای مقابله با آنها آماده باشند. کرونا شرایط دشواری را به وجود آورد. اما، برخی کشورها بهتر از دیگران عمل کردند. دلیل رویکردهای متفاوت چه بود و چرا برخی موثرتر واقع شد؟ برای پاسخ به این پرسش با روش توصیفی- مقایسهای، با هدف کشف علل عملکرد متفاوت دولتها و با این فرض که یکی از دلایلی که باعث پاسخهای متفاوت میباشد، ویژگی نظام اقتصادی است، به بررسی منابع پرداختیم. این مطالعه نشان میدهد نظام نابرابر سرمایهداری به دلیل حذف گزینشی بخشهای هزینهزای خدمات اجتماعی تنها بر اساس هزینه- فایده اقتصادی، دولتهای قدرتمندی مانند آمریکا و انگلستان را در بحرانیترین شرایط در بدترین وضعیت قرار داد. تفاوت نظامهای اقتصادی و نحوه درک دولتها از همهگیری منجر به عملکردها و آمار متفاوتی در میزان مرگومیر و پیامدهای اقتصادی شد. این تحقیق همچنین نشان میدهد که مدیریت بحرانهای همهگیر سه مرحله دارد. اولیه یا ورود، مقابله یا مدیریت و خروج. عدم آمادگی کشورهای نئولیبرال (آمریکا و انگلستان) در مرحله ورود باعث شدکه نتوانند عملکرد مناسبی در مرحله دوم داشته باشند ولی در مرحله سوم به دلیل تولید واکسن موفقتر بودند. اما آمادگی کشورهای آلمان و سوئد در مرحله اول به واسطه برنامهریزی دولت و خدمات اجتماعی قویتر موفقیت آنها را در مرحله مدیریت بحران و خروج رقم زد. آمادگی ژاپن نیز در مرحله اول به دلیل فرهنگ نهادینهشده مردم و همچنین سرمایهگذاری دولت در مبحث آموزش، باعث موفقیت این کشور در مراحل بعدی شد.