مقایسۀ شدتهای مختلف یک جلسه فعالیت ترکیبی )هوازی و مقاومتی( بر میزان پروتئین واکنشی فاز حاد مردان فعال
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: CRP یک شاخص حساس التهاب سیستمیک است که افزایش آن همواره با افزایش خطر بیماریهای قلبی عروقی همراه است. هدف از این مطالعه مقایسۀ شدتهای مختلف یک جلسه فعالیت ترکیبی بر میزان پروتئین واکنشگر C است. روش بررسی: در این تحقیق 10 مرد سالم فعال (4/1±5/21سال) با شاخص تودۀ بدنی طبیعی (2/1±2/22 کیلوگرم بر متر مربع) به طور داوطلب با دارا بودن شرایط لازم شرکت کردند. هریک از شرکتکنندگان فعالیت ترکیبی (ترکیب فعالیت هوازی و مقاومتی) را در سه شدت: کم، متوسط و زیاد انجام دادند برای مقایسۀ شدتهای مختلف، مرحلۀ هوازی فعالیت به شکل دویدن روی تردمیل با سرعت 8، 6/9 و 2/11 کیلومتر بر ساعت و هزینه مشابه 300 کیلوکالری و مرحلۀ مقاومتی بر اساس 45، 65 و 85 درصد حداکثر قدرت بیشینه در شش حرکت یکسانسازی شدنمونهگیری خون قبل، بلافاصله بعد و 24 ساعت بعد از هر جلسه فعالیت انجام شد. یافتهها: تجمع لاکتات پلاسما بلافاصله بعد از فعالیت در مقایسه با قبل و 24 ساعت بعد از فعالیت افزایش یافت(05/0P<). فعالیت ترکیبی حاد در شدتهای مختلف به طور معناداری به تغییرات در میزان CRP منجر نشد (05/0<P). نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد که شدتهای مختلف فعالیت ترکیبی بر میزان CRP مردان فعال تأثیر چندانی ندارد که احتمالاً نشاندهندۀ اهمیت حجم فعالیت نسبت به شدت فعالیت است.
