ارزیابی دید و منظر مطلوب با هدف کاهش مخاطرات زیستمحیطی (مطالعۀ موردی: مجموعۀ شمس تبریزی)
نویسندگان
1 استادیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 دانشجوی دکتری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
3 دانشیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
doi
10.22059/jhsci.2021.329163.668چکیده
هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی و شبیهسازی پارامتریک مؤلفۀ دید و منظر در فرایند تحلیل سایت پلان در شهر خوی و سایت مجموعۀ شمس تبریزی با بهرهگیری از روش ماتریس ارزیابی تأثیرات محیطی است. پژوهش از نوع کمّی است و با کمک فنون مدلسازی و شبیهسازی صورت گرفته است. برای ارزیابی دقیق تأثیر پارامترها، از نرمافزارهای معتبر معماری مانند Rhino و Grasshopper بهره گرفته شد. برای تحلیل و ارزیابی دید و منظر عواملی نظیر بستر سایت، ساختمانهای اطراف، فضای سبز داخل و خارج سایت، ساختمانها و مناظر دوردست، توپوگرافی و ساختمانهای شاخص در نظر گرفته شدند. نتایج بررسیها نشان داد که عوامل توپوگرافی و ساختمانهای اطراف بیشترین تأثیر را در محاسبات دید و منظر مطلوب در سایت دارند. همچنین دید و منظر از داخل به خارج سایت و برعکس، از طریق کدنویسیهای صورتگرفته در نرمافزار بهصورت مجزا و نقطه به نقطه بررسی و ارزیابی شد و براساس محاسبات الگوریتم ماتریس ارزیابی تأثیرات محیطی مشخص شد سلولهایی که نمرۀ 5 و بیشتر را دریافت کردند، محدودههای مناسب و مطلوبی برای طراحی و ساخت هستند. مؤلفههای تحلیلی سایت از جمله دید و منظر با الگوریتمسازی و روش پارامتریک میتواند بهشکل مستقیم و مؤثرتری در فرایند طراحی قرار گیرد، بهطوری که مرحلۀ تحلیل در مرحلۀ طراحی برخلاف روشهای سنتی آمیخته و یکی باشد. نتیجۀ این پژوهش دو دستاورد همزمان است: ابتدا ارزیابی طرحهای موجود و دیگری تهیۀ مولدی برای طرحهای جدید.