مقایسۀ بهرهوری بیمارستانهای دانشگاهی و غیر دانشگاهی اهواز: با استفاده از شاخص مالم کوئیست و تحلیل پوششی دادهها
نویسندگان
1 گروه جراحی دهان و فک و صورت، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشکدۀ مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران.
3 دانشکدۀ مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران.
4 دانشکدۀ مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت ارایۀ خدمات سلامت، پژوهشکدۀ آیندهپژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
5 دانشکدۀ مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران.
6 دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: بیمارستانها یکی از مهمترین و پرهزینهترین واحدهای نظام سلامت، سهم عمدهای از تولید ناخالص ملی را بهخود اختصاص میدهند. لذا توجه به بهرهوری در بیمارستانها بسیار پر اهمیت است. هدف از این مطالعه مقایسآ بهرهوری در بیمارستانهای دانشگاهی و غیر دانشگاهی شهر اهواز با استفاده از شاخص مالم کوئیست و تحلیل پوششی دادهها میباشد. روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی_تحلیلی بوده که از سال 86-90 در 16 بیمارستان شهر اهواز انجام شد. دروندادها جهت محاسبۀ میزان بهرهوری شامل؛ تعداد پزشک، تعداد پرستار، سایر پرسنل و تخت فعال و بروندادها شامل؛ درصد اشغال تخت، تعداد بیماران، تعداد اعمال جراحی میباشد. ابزار گردآوری داده چکلیست محققساخته بود. برای تحلیل از نرمافزار 1/2Windeap ، نسخۀ 16 SPSS و آزمون مانویتنی استفاده شد. یافتهها: میانگین بهرهوری کل بیمارستانها در طی 5 سال مورد مطالعه 983/0 میباشد. همچنین میانگین کارآیی فنی و کارآیی تکنولوژیک بیمارستانها در طی این سالها به ترتیب 002/1 و 981/0 بود. بین میانگین بهرهوری کل بیمارستانهای دانشگاهی (940/0) و غیر دانشگاهی (03/1) در طی سالهای مورد مطالعه اختلاف معناداری مشاهده شد. (05/0P<) نتیجهگیری: کارآیی تکنولوژیک تأثیر بسیار مهمی بر بهرهوری کل عوامل در بیمارستانها دارد. بهرهوری کل در بیمارستانهای دانشگاهی بهتر از بیمارستانهای غیر دانشگاهی بود.