تعهدات محیط زیستی دولتها در کاهش مخاطرات زیستمحیطی
نویسندگان
1 استاد روابط بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد حقوق بینالملل
doi
10.22059/jhsci.2021.329878.671چکیده
نظر به اهمیت حق بر حیات بهعنوان اولین و بنیادیترین حق بشر در اسناد حقوق بشری، بررسی علل و معرفی راهکارهای حقوقی در مقابله با مخاطرات ناشی از بیتوجهی به اپیدمی کووید 19 و تغییرات اقلیمی در چارچوب قواعد حقوق بینالملل محیط زیست ضروری است. بر این اساس، توجه هر چه بیشتر دولتها به پیشگیری و پاسخ مناسب به مخاطرات زیستمحیطی ضرورت دارد. پرسش اصلی آن است که دولتها در زمینۀ کاهش مخاطرات زیستمحیطی چه تعهداتی برمبنای حقوق بینالملل محیط زیست دارند؟ پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، در پی تبیین تکالیف و تعهدات محیط زیستی دولتها در مقابله با تغییرات اقلیمی و کاهش مخاطرات زیستمحیطی ناشی از آن از جمله کرونا است. یافتههای مقاله بیانگر آن است که با بروز همهگیری کرونا، حفاظت از محیط زیست بهعنوان یکی از مصادیق نسل سوم حقوق بشر، در جهت کاهش و مدیریت مخاطرات زیستمحیطی اهمیت بسزایی دارد و دولتها باید در راستای حق حیات و حق بر سلامت افراد، تعهدات محیط زیستی پیشین خود را که در جایگاه متزلزلی قرار دارد با حسن نیت انجام دهند و در این زمینه، همکاریهای بینالمللی را در اجرای استانداردهای محیط زیستی در سطح ملی و بینالمللی ارتقا دهند. در عینحال باید توجه داشت که بحرانهای اقتصادی پس از وضعیت اضطرار موجود ناشی از شیوع همهگیری کرونا، موجب افزایش اقدامات اقتصادی و مخاطرات زیستمحیطی بیشتر خواهد شد. بر این اساس، توجه به اصل همکاری متقابل دولتها در اجرای اصول حقوق بینالملل محیط زیست و توسعۀ حقوق بینالملل محیط زیست و نیز تأسیس یک سازمان بینالمللی حفاظت از محیط زیست، با هدف اتخاذ و اجرای سیاستها و قواعد محیط زیستی مقتضی در شرایط پیش روی ناشی از همهگیری، پیشنهادهای مقاله حاضر است.
