توزیع فضایی پایداری اقتصادی-اجتماعی براساس عوامل محیطی (مطالعۀ موردی: مناطق روستایی استان ایلام)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jhsci.2021.325327.652چکیده
یکی از چالشهای جدی سکونتگاههای روستایی در کشورهای در حال توسعه، پایداری اجتماعی- اقتصادی است که بهرغم ارتباط نظاممند با پایداری محیطی، تا حد زیادی در سایه و سیطرۀ آن قرار گرفته و کمتر بهطور مستقل مفهومسازی و بررسی شده است. هدف تحقیق حاضر، بررسی توزیع فضایی شاخصهای پایداری اقتصادی- اجتماعی در مناطق روستایی استان ایلام و نیز تشخیص عوامل و نیروهای محیطی موجد اختلاف فضایی در این مناطق است. این نخستین تحقیق در این زمینه در منطقۀ مورد نظر است که در آن، با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی، 37 روستا بهعنوان نمونه انتخاب و 250 پرسشنامه توسط روستاییان تکمیل شد. روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی بود و اطلاعات به دو روش کتابخانهای و میدانی گردآوری شد. تحلیل دادهها با آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون توکی در نرمافزار spss و سیستم اطلاعات جغرافیایی انجام گرفت. نتایج آزمون تحلیل واریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین شاخصهای پایداری اقتصادی و اجتماعی در ابعاد مختلف وجود دارد. همچنین نتایج آزمون توکی نشان داد که توزیع فضایی شاخصهای پایداری اقتصادی- اجتماعی در محدودۀ تحقیق متفاوت است که متأثر از عوامل و نیروهای محیطی در منطقه است.