اثر پیشگیری کننده عصاره های هیدروالکلی میوه و هسته خرما (Phoenix dactylifera ) بر التهاب ناشی از کاراژینان در پنجه پای موش صحرایی نر

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای حرفه ای داروسازی.

2 گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

4 گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

5 گروه فارماکولوژی و سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: عوارض ناشی از کاربرد داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی، موجب توجه محققین به گیاهان دارویی بعنوان درمان جایگزین شده ­است. در این مطالعه اثر ضدالتهابی عصار­ه­های هیدروالکلی میوه و هسته­ی خرما به دلیل داشتن مواد آنتی اکسیدان بررسی گردید. روش بررسی: در این مطالعه هسته و میوه­ی خرما در الکل 70 درصد خیسانده و عصاره­گیری شدند. 80 سر موش صحرایی نر از نژاد Wistar، به 10 گروه هشت تایی تقسیم و به 4 گروه از آن­ها دوزهای (mg/kg 600 و 400، 200، 100) از عصاره­ی هسته و 4 گروه دیگر دوزهای (mg/kg 600 و 400، 200، 100) از عصاره­ی میوه­ی خرما و به گروه کنترل مثبت آسپیرین با دوز (mg/kg300) و به گروه کنترل منفی سرم فیزیولوژی با دوز (ml/kg5) داخل صفاقی تزریق گردید. نیم ساعت بعد از تزریق زیر جلدی 100 میکرولیتر کاراژینان 1 درصد به کف پنجه­ی پای موش­ها، از طریق زیرجلدی تزریق و تغییرات حجم پای موش­ها به مدت پنج ساعت (هر یک ساعت یک بار) به وسیله­ی دستگاه Plethysmometer اندازه­گیری شد. یافته­ها: تمامی دوزهای مورد مطالعه­ی عصاره­ی هسته­ی خرما در مقایسه با آسپیرین، اثر کمتری در کاهش ادم پنجه­ی پای موش­های مورد مطالعه داشتند( 05/0>P). دوزهای mg/kg 600 و 400 عصاره­ی میوه در مقایسه با آسپیرین اختلاف معنی‌داری در کاهش ادم نداشتند. دوز mg/kg 400 عصاره­ی میوه­خرمادارای بیشترین اثر ضدالتهابی بود و بعنوان مطلوب‌ترین دوز شناخته شد. نتیجه­گیری: با انجام مطالعات بعدی روی مدل های مختلف حیوانی و همچنین مدل انسانی احتمال می­رود که بتوان از عصاره­ی میوه­ی خرما جهت کمک به تسکین درد سود جست.