بررسی اثر روغن فرار برگ و سرشاخه های گلدار رزماری برحافظه اجتنابی غیر فعال در موش های سفید کوچک پیر وجوان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حرفه ای داروسازی.
2 گروه فارماکولوژی و سمشناسی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه فارماکولوژی و سمشناسی، دانشکده داروسازی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: در این مطالعه، اثر اسانس رزماری، به عنوان گیاهی سرشار از آنتی اکسیدانهای مختلف، روی حافظه موشهای سفیدکوچک پیر و جوان، با استفاده از دستگاه اجتنابی غیر فعال مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: در این مطالعه 5 گروه موش جوان و پیر بهطور مجزا انتخاب شدند (n = 8). موشها به مدت 7 روز متوالی بصورت زیر تحت تزریق داخل صفاقی قرار گرفتند: گروههای 1 تا 4 به ترتیب200،400،600 و800 میلیگرم بر کیلوگرم اسانس رزماری و گروه 5 مقدار 10 میلی لیتر بر کیلوگرم آب مقطر دریافت نمودند. یافتهها: میانگین زمان تاخیر قدمگذاری حیوانات هر گروه در روز چهارم در مقایسه با روز دوم همان گروه، در تمامی گروههای جوان و پیر به صورت معنیداری (P<0.05) طولانیتر شد. از طرف دیگر میانگین زمان تاخیر قدمگذاری در روز چهارم در تمام گروههای جوان و پیر دریافتکننده دوزهای مختلف اسانس نسبت به گروه کنترل خودشان به صورت معنیداری(P<0.05) افزایش یافت. همچنین میانگین زمان تاخیر قدمگذاری در روز چهارم گروههای پیر دریافتکننده دوزهای مختلف اسانس نسبت به گروه جوان دریافتکننده دوزهای مختلف اسانس به صورت معنی داری(P<0.05) افزایش پیدا نمود. نتیجهگیری: نتایج حاصل نشان داد که مصرف اسانس رزماری در تمامی گروههای پیر و جوان باعث تقویت حافظه شده که این اثر در موشهای پیر مشهودتر بود.