بررسی خصوصیات روانسنجی مقیاس ناامیدی کودکان
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور، واحد تهران
2 دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید باهنر شهرکرد
3 دانشگاه پیام نور، واحد تهران
doi
10.22070/cpap.2020.2849چکیده
مقدمه: پیشبینی در خصوص پیشرفت برنامهها جهت دستیابی به هدف، در امید و حس شکست در ناامیدی متجلی میشود، بنابراین داشتن ابزاری مناسب در این خصوص از اهمیت ویژهای برخوردار میباشد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی خصوصیات روانسنجی مقیاس ناامیدی کودکان کازدین، راجرز و کولباس (1986) در کودکان ایرانی بوده است. روش: نمونه آماری این پژوهش عبارت بود از 482 دختر و پسر دوره ابتدایی شهر تهران که به روش خوشهای چندمرحلهای از جامعه آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت بود از مقیاس ناامیدی کودکان کازدین و همکاران (1986). جهت بررسی پایایی مقیاس از ضریب آلفای کرونباخ و جهت بررسی روایی مقیاس از روایی محتوا، روایی سازه، روایی همزمان و روایی عاملی استفاده شد. نتایج: ضرایب آلفای کرونباخ به دست آمده حاکی از پایایی بالای مقیاس در هر دو عامل انتظارات آینده و شادکامی و نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشاندهنده برازش خوب مدل در تعیین عاملها به شکل اولیه بیان شده توسط کازدین و همکاران (1986) بود. بحث و نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش، مقیاس ناامیدی کودکان در بررسی وضعیت ناامیدی کودکان در دو عامل نگاه به آینده و شادکامی دانشآموزان دبستانی شهر تهران ابزاری پایا و رواست.
