کاهش مخاطرات اجتماعی زنان معتاد با استفاده از روش ترکیبی ورزش و مکمل

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی گرایش تغذیۀ ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/jhsci.2021.323075.648
چکیده

مقدمه و هدف سلامت فردی و اجتماعی زنان معتاد با استفاده از ورزش و مکمل تا کنون بررسی نشده است، هدف این تحقیق کاهش مخاطرات اجتماعی زنان معتاد با استفاده از روش ترکیبی ورزش و مکمل است. در یک طرح تحقیقی نیمه‌تجربی از بین زنان معتاد به مت‌آمفتامین و هروئین با میانگین سن 7/6±34/28 سال، وزن 24/10±06/62 و شاخص تودۀ بدنی 93/2±10/24 از کمپ ترک اعتیاد، 32 نفر به‌صورت داوطلبانه انتخاب و با تخصیص تصادفی به چهار گروه تمرین، تمرین+ مکمل (ویتامین D)، مکمل و  کنترل تقسیم شدند. گروه تمرینی، تمرین مقاومتی را با شدت 40 تا 70 درصد 1RM  به مدت 18 تا 28 دقیقه و تمرینات هوازی را با شدت 50-70% ضربان قلب ذخیره به مدت 12 تا 30/37 دقیقه و سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته اجرا کردند. قبل و بعد از پروتکل تمرینی و مکمل‌دهی، نمونه خونی به‌منظور اندازه‌گیری نیمرخ لیپیدی و پرسشنامه ولع مصرف اندازه‌گیری شد. آزمون شاپیروویلک برای بررسی توزیع طبیعی داده‌ها و آزمون آنوا و آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه گروه‌ها در سطح معنا‌داری 05/0α< استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که سطح کلسترول،LDL   و تری‌گلیسرید در گروه‌های تمرین + مکمل نسبت به گروه‌های دیگر کاهش معنا‌داری و سطح HDL افزایش معنا‌داری داشت (05/0>P). همچنین در ولع مصرف، بهبود معنا‌داری در گروه‌های تمرین و تمرین+مکمل نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (05/0>P ).  اما در گروه مکمل نسبت به گروه کنترل تفاوت معنا‌داری مشاهده نشد (05/0<P).  نتیجه این که ترکیب ورزش و مکمل می‌تواند به‌منظور بهبود سلامت فردی، بهبود نیمرخ لیپیدی و کاهش مخاطرات اجتماعی در زنان معتاد به‌کاربرده شود.