واکاوی معنایی اعتبار رشد و کمال‌ عقل در مسئولیت کیفری نوجوانان

نویسندگان

1 دانشیار مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم، ایران

2 مدرس گروه فقه و حقوق امامیه دانشگاه مذاهب اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار فقه و حقوق امامیه دانشگاه مذاهب اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

doi
10.22075/feqh.2020.17489.1999
چکیده

از جمله موضوعات چالشی و بحث برانگیز، موضوع سنّ افراد در برخورداری و استیفای حقوق اجتماعی سیاسی و همچنین مسئولیّت کیفری است که رویّه واحدی در این زمینه وجود ندارد. به نظر می رسد بلوغ و سنّ مسئولیّت کیفری، دو اصطلاح متفاوت و در عین حال، مرتبط با هم هستند. در ماده 91 قانون مجازات اسلامی در کنار رشد، کمال ­عقل مجرمان زیر 18 سال مورد بیان مقنّن در بحث مسئولیّت کیفری نوجوانان قرار گرفته ­است که از آن به­تحوّلی شگرف در مسئولیّت کیفری نوجوانان یاد می­ کنند. ظاهراً تشخیص رشد و کمال ­عقل مجرمان کمتر از 18 سال مبنای فقهی دارد. رشد تنها به­ مفهوم خاصّ مدنی اختصاص نداشته و قابل تعمیم به مسائل غیر مالی از جمله امور کیفری نیز می باشد؛ چون به طریق أولی یا حدّاقل وحدت ملاک و تنقیح مناط، رشد، در مسئولیّت کیفری نیز شرط است. سنّ 18 سال اماره ای برای رشد است و رشد فرد برای مسئولیّت کیفری باید احراز شود. در نوشتار حاضر ضمن تبیین معانی، برای اثبات این مدّعا به روایات و قیاس اولویّت در مسأله رشد و کمال ­عقل استناد شده ­است.