ساختارشناسی هنر میناکاری با اثرپذیری از هنر نقاشی پیکرنگاری در اشیاء تزیینی و کاربردی دورة فتحعلی‌شاه قاجار

نویسندگان

1 دانشیار گروه نقاشی، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

doi
10.22059/jhic.2024.374932.654475
چکیده

درگونه‌شناسی هنر نقاشی پیکرنگاری درباری دورة فتحعلی‌شاه قاجار، یکی از هنرهای وابسته به نقاشی هنر میناکاری با تاکید بر بازنمایی پیکرنگاری برای نمایش شکوه شاهانه با محوریت پیکرنگاری درباری در دو بخش تزیینی و کاربردی دیده می‌شود. پژوهش حاضر با تکیه برنمونه‌های هنر پیکرنگاری درباری در مجموعه‌های جهانی می‌کوشد، میزان پایبندی هنرمند به نقاشی پیکرنگاری درباری در اشیاء این دوره را بررسی نماید.هدف از این پژوهش، مطالعة هنر میناکاری با أثرپذیری از هنر نقاشی پیکرنگاری درباری دورة فتحعلی‌شاه در اشیاء تزیینی و کاربردی است که تاکنون مورد بررسی مستقل واقع نشده است. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که أثرپذیری هنر میناکاری از نقاشی پیکرنگاری درباری دورة قاجار در اشیا میناکاری این دوره چگونه دیده می‌شود؟روش پژوهش حاضر از منظر هدف، بنیادین است و از جنبه‌های أثرپذیری هنر میناکاری از نقاشی پیکرنگاری این دوره در آثار هنری را می‌کاود. گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای (اسنادی) و روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است و شیوة تحلیل داده‌ها، کیفی است.نتیجة پژوهش حاضر، نشان داده است که درکنار واکاوی تداوم ویژگی‌های نقاشی پیکرنگاری این دوره، ویژگی‌های بصری نقاشی پیکرنگاری درباری در دو بخش تزیینی و کاربردی با تکیه بر لوازم به‌جای مانده از این دوره هم‌خوانی داشته و در ابعاد و اندازه‌های کوچک قابل مشاهده است و پیوستگی هنر پیکرنگاری درباری دورة فتحعلی‌شاه قاجار با سایر هنرها را نشان می‌دهد.