آیا بیماری عروق کرونر در بیماران جوان مراجعهکننده به بیمارستان دانشگاهی افزایش یافته است؟
نویسندگان
1 گروه قلب و عروق، دانشکدۀ پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز (مرکز تحقیقات قلب و عروق)، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه قلب و عروق، دانشکدۀ پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز (مرکز تحقیقات قلب و عروق)، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران
3 واحد توسعه و تحقیقات بالینی گلستان)، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه قلب و عروق، دانشکدۀ پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز (مرکز تحقیقات قلب و عروق)، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 گروه قلب و عروق، دانشکدۀ پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز (مرکز تحقیقات قلب و عروق)، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران
6 گروه قلب و عروق، دانشکدۀ پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز (مرکز تحقیقات قلب و عروق)، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران.
7 گروه قلب و عروق، دانشکدۀ پزشکی، مرکز تحقیقات آترواسکلروز (مرکز تحقیقات قلب و عروق)، دانشگاه علوم پزشکی جندی-شاپور اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: بیماری عروق کرونر یکی از علل مهم مرگو میر و صدمات ناشی از آن در جهان و از جمله ایران میباشد و درصد بالاتری از مرگ و میر در افراد جوان رخ میدهد. هدف از این مطالعه، ارزیابی فراوانی بیماری عروق کرونر در افراد جوان مراجعهکننده به بیمارستان طی دهۀ گذشته بوده است. روش بررسی: این مطالعۀ اپیدمیولوژیک بهصورت توصیفی و مقطعی بر اساس اطلاعات پروندۀ بیماران مراجعهکننده جهت انژیوگرافی الکتیو به بیمارستان گلستان اهواز طی سالهای 1380 و 1390 جمعآوری شده است. بر اساس این مطالعه، سن بیماران به پنج گروه و هر گروه بر مبنای تعداد و شدت درگیری عروق کرونر به 5 زیرگروه طبیعی (بدون درگیری)، درگیری زیر 50 درصد، درگیری یک رگ، درگیری دو رگ و درگیری سه رگ تقسیم شدند و شدت درگیری عروق کرونر در هر گروه سنی با ده سال بعد مقایسه شد. یافتهها: درگیری عروق کرونر در سال1380، 6/67 درصد؛ و در سال1390، 3/65 درصد بود (54/0P=). در سال1380، فراوانی بیماری عروق کرونر در پنج گروه )کمتر و مساوی 45، 46-50، 51-55، 56-60 و بیشتر از60 سال) بهترتیب 45/52 درصد، 1/68 درصد، 6/66 درصد، 1/71 درصد، 3/83 درصد، و در سال 1390، 2/42 درصد، 25/56 درصد، 60 درصد، 5/69 درصد و 4/79 درصد بود (P به ترتیب: 29/0، 19/0، 48/0، 85/0 و 57/0). نتیجهگیری: فراوانی کلی درگیری عروق کرونر و نیز فراوانی در زیرگروههای سنی مختلف در گذر زمان تغییر معناداری نداشته است. بهنظر میرسد در سال 1390 نسبت به سال 1380 تغییر قابل ملاحظهای در فراوانی بیماری عروق کرونری در این مطالعه بهوجود نیامده است.
