معرفی مدل پیادهسازی و ارتقای فرهنگ ایمنی در سازمانهای پروژهمحور ساختمانی بهمنظور کاهش مخاطرات صنعت ساختمان
نویسندگان
1 فوق دکتری مدیریت اجرایی از فرانسه، دانشگاه هنر و معماری پارس
2 دانشجوی دکتری مدیریت پروژه و ساخت، دانشکدة معماری پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jhsci.2021.316198.619چکیده
با وجود پیشرفت فناوری و اجرای اقدامات ایمنی و بهداشت شغلی، صنعت ساختمان در مقایسه با صنایع دیگر، از بخشهای دارای بیشترین تلفات و آسیبدیدگیهاست. براساس گزارشها، صنعت ساختمان بیشترین میزان حوادث را بین همۀ صنایع دارد و جدیترین حوادث از لحاظ شدت صدمات در آن اتفاق میافتد. این صنعت 7 درصد نیروی کار جهان را در اختیار دارد، اما عامل 30 تا 40 درصد آسیبهای مرگبار است. بنابر گفتة گورکانلی و مونگن، در کشورهای در حال توسعه، مخاطرات مرتبط با صنعت ساختمان سه تا شش برابر صنایع دیگر است. تحقیقات نشان میدهد که سازمانها و شرکتهایی که مدیریت ایمنی و سلامت توسعهیافته و کاربردی دارند، حوادث و رخدادهای کاری کمتری را تجربه میکنند. صنعت ساختمان در حال آگاهی از میزان اهمیت عملکرد مناسب ایمنی در پروژههاست، به همین دلیل نیاز به پیشرفت عملکرد ایمنی در صنعت ساختمان ضروری است. تحقیقات نشان میدهند که چه از لحاظ نظری و چه از لحاظ تجربی، بین فرهنگ ایمنی و عملکرد ایمنی، رابطة کیفی و کمی وجود دارد. سازمان میتواند با ایجاد جو ایمنی مثبت و سپس خلق فرهنگ ایمنی فعال، عملکرد ایمنی برجستهای از خود نشان دهد. جامعترین راه پیشرفت در دستیابی به فرهنگ ایمنی آموختن گامهایی با عنوان اهداف راهبردی برای ارتقای عملکرد ایمنی است که هر مجموعه از گامها به یک نقطۀ عطف سازمانی منتهی میشود. بنابراین، در این تحقیق با استفاده از روش تحقیق کیفی دادهبنیاد و براساس تحقیقات پیشین و مصاحبۀ نیمهساختاریافته با خبرگان، شاخصها و زیرشاخصهای هر گام استخراج و در شکل یک مدل ارائه میشود. در این تحقیق از روش نمونهگیری گلوله برفی بهره گرفته شد که در نهایت با اشباع به کفایت دادهها رسیده شده است. توجه داشته باشید که این مدل فرمول کاملی نیست، بلکه بیشتر چارچوبی است برای پشتیبانی تصمیمگیری که با آن میتوان تصمیمهای راهبردی گرفت.
