بررسی الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی استافیلوکوکوس اورئوسهای جدا شده از نمونه-های بالینی بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی شهر اهواز در برابر آنتی بیوتیکهای متی سیلین، وانکومایسین، لینزولید و ماکرولیدها در 1392
نویسندگان
1 گروه میکروبشناسی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه میکروبشناسی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه میکروبشناسی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
4 گروه میکروبشناسی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
5 گروه میکروبشناسی عمومی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: استاف اورئوس یکی از مهمترین باکتریهای بیماریزای انسان میباشد که با توجه به روند رو به رشد مقاومت در این باکتری بر علیه آنتیبیوتیکهای پنیسیلین، اگزاسیلین، ونکومایسین، ماکرولیدها و لینزولید، لزوم بررسی میزان مقاومت ایزولههای جدا شده از نمونههای بالینی در بیماران بستری در بیمارستانهای امام و گلستان شهر اهواز را امری ضروری احساس نمودیم. روش بررسی: در این بررسی از 325 ایزوله مشکوک به استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونههای بالینی، پس از انجام تستهای تشخیصی نظیر مانیتول سالت آگار، دیان آز آگار، کواگولاز و کاتالاز، 200 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس جداسازی گردید. ایزولههای تأیید شده با استفاده از دیسکهای آنتیبیوگرام اگزاسیلین، وانکومایسین، اریترومایسین، آزیترومایسین و لینزولید، از طریق روش دیسک دیفیوژن و بر اساس استانداردهای CLSI مورد بررسی قرار گرفتند. یافتهها: تمامی ایزولهها به آنتیبیوتیکهای لینزولید و وانکومایسین حساس بودند. میزان مقاومت به آنتیبیوتیکهای متیسیلین، آزیترومایسین واریترومایسین به ترتیب: 50%، 5/61% و 59% گزارش گردید. تعداد ایزولههای استاف اورئوس که بهطور همزمان به سه آنتیبیوتیک متیسیلین، آزیترومایسین و اریترومایسین مقاوم بودند 50 (25%) مورد بودند. نتیجهگیری: میزان مقاومت به آنتیبیوتیک متیسیلین نسبت به سالهای قبل روند افزایشی از خود نشان داده است که قابل تأمل میباشد. اما مقاومتی در برابر وانکومایسین و لینزولید مشاهده نگردید.