نگرش زنان 40-60 سالۀ شهر اهواز نسبت به یائسگی و ارتباط آن با عوامل دموگرافیک
نویسندگان
1 گروه مامایی، دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه مامایی، دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: یائسگی یکی از مراحل انتقال طبیعی رشد است که میتواند تغییرات جسمی، ذهنی، اجتماعی و روانی خاصی را ایجاد کند. نگرش زنان چه قبل از یائسگی و چه بعد از یائسگی نسبت به این پدیده، از جمله مسایل مطرح است. هدف از این مطالعه، بررسی نگرش زنان 40-60 ساله نسبت به پدیدۀ یائسگی و تعیین برخی عوامل مرتبط با آن بود. روش بررسی: این پژوهش، یک مطالعۀ مقطعی است که بر روی 400 نفر از زنان 40-60 سالۀ شهر اهواز در سال 1391 انجام شد. ابزارهای گردآوری اطلاعات، پرسشنامههای اطلاعات دموگرافیک و نگرش بودند که با مصاحبه تکمیل شدند. نمرات مربوط به نگرش به دامنه 0-20 تبدیل شدند. عدد بزرگتر نشاندهندۀ نگرش بهتر نسبت به یائسگی بود. امتیاز نگرش 10 و کمتر از آن بهعنوان نگرش بد و نگرش بیشتر از 10 بهعنوان نگرش خوب در نظر گرفته شد. دادههابا نسخۀ 16 نرمافزار SPSSو با استفاده از آمارههای توصیفی، تست های تی و آنووا در سطح معنادار 5 درصد آنالیز شدند. یافتهها: میانگین نمرۀ نگرش افراد نسبت به یائسگی 3/3±4/14 بود. 5/14 درصد افراد (58 نفر) نگرش منفی و 5/85 درصد (342 نفر) نگرش مثبتی نسبت به یائسگی داشتند. امتیاز نگرش به یائسگی با میزان درآمد (0001/0>P) و سطح تحصیلات (02/0=P) ارتباط معناداری نشان داد. نتیجهگیری: اگرچه اکثر زنان شرکتکننده در مطالعه نگرش خوبی نسبت به یائسگی داشتند، اما تلاش جهت ارتقای هر چه بهتر آن ضروری بهنظر میرسد.