اثر تعاملی افشاء و عملکرد گزارشگری زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکتی (ESG) بر هزینه بدهی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2024.23865.4085چکیده
هدف: سرمایهگذاری در زمینه پایداری زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیت شرکتی (ESG) در سالهای اخیر از اهمیت قابل توجهی برخوردار شده است. هدف این پژوهش تبیین اثر تعاملی افشاء و عملکرد گزارشگری زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری شرکتی (ESG) بر هزینه بدهی است. روش: نمونه آماری مطالعه حاضر متشکل از 130 شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1395-1401 است که به روش غربالگری انتخاب شده است. برای بررسی و آزمون فرضیههای پژوهش از دادههای تابلویی و روش رگرسیون استفاده شده است. یافتهها: نتایج نشان داد افشای ESG منجر به افزایش هزینه بدهی میشود. همچنین عملکرد ضعیف ESG با کاهش هزینه بدهی همراه است. بهعلاوه تعامل بین افشاء و عملکرد ESG افزایش هزینه بدهی را تضعیف مینماید. همچنین افشای زیست محیطی و اجتماعی با افزایش هزینه بدهی همراه است و افشای راهبری شرکتی تأثیر معناداری بر هزینه بدهی ندارد. در بین ابعاد عملکرد ESG نیز ضعف عملکرد زیستمحیطی و راهبری شرکتی به ترتیب منجر به کاهش و افزایش هزینه بدهی میشود. نتیجهگیری: این نتایج شواهد متضادی را با پژوهشهای بینالمللی برای کشور ایران نشان میدهد و به درک عمیقتر گزارشگری ESG کمک میکند. با توجه به اینکه در پژوهشهای داخلی تأثیر عملکرد ESG و افشای آن بر هزینه بدهی بررسی نشده است، نتایج این پژوهش به غنیتر شدن ادبیات موجود در حوزه ESG کمک میکند.