فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رشد سریع صنعت گردشگری در نیم قرن اخیر، فشار روزافزون بر محیط زیست را در پی داشته است. در گردشگری رسیدن به گردشگری پایدار برای هر نقطه‌ای که زمینۀ توریسم‌پذیری را دارد یک اصل است. این موضوع محقق نمی‌شود مگر با شناسایی عوامل زیستی محیطی گردشگری و بررسی مناطق آسیب‌پذیر. در اجرای طرح‌های گردشگری در کشورهایی مانند ایران، ارزیابی‌های زیست‌محیطی نادیده گرفته می‌شوند یا در اولویت آخر قرار می‌گیرند. در شهرستان لنگرود نیز گردشگری تغییراتی را در کانون‌های گردشگری برجای گذاشته است. هدف کلی این نوشتار، بررسی و ارزیابی عوامل مؤثر بر آسیب‌پذیری زیست‌محیطی کانون‌های گردشگری شهرستان لنگرود است. روش تحقیق پیمایشی بود و از ابزار پرسشنامه برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. نمونۀ آماری شامل 383 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران محاسبه شد. پرسشنامه‌ها بین گردشگران و جامعۀ محلی پخش و سپس جمع‌آوری شد. برای تحلیل داده‌ها از ابزار spss و روش ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شد. نتایج حاکی از تأثیر منفی پدیده‌های مصنوع انسان‌ساخت (بیشتر از عوامل طبیعی) بر محیط زیست منطقه، تصمیم‌گیری‌های ضعیف مدیریتی در ارزیابی و اجرای طرح‌های گردشگری، برخورد نکردن با متخلفان، همکاری نکردن گردشگران و جامعۀ محلی و رشد بی‌رویۀ گردشگری (بیش از ظرفیت تحمل) در این کانون‌هاست، اگرچه در کنار آن تأثیرات مثبتی هم داشته است. در انتها، با توجه به وزن‌های به‌دست‌آمده از تجزیه‌وتحلیل آماری و ارزیابی کانون‌ها، راهبردهای مناسب پیشنهاد شده است.