میزان بقای باکتری‌های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و بیفیدوباکتریوم لاکتیس در ماست‌های پروبیوتیک

نویسندگان

1 گروه تغذیه، مرکز تحقیقات تغذیه و بیماریهای متابولیک، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

2 گروه تغذیه، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 گروه تغذیه، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

4 - گروه تغذیه، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

5 گروه تغذیه، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

6 عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: در زمان مصرف فرآورده­های پروبیوتیک، وجود حداقل 106  (کلنی در هر گرم) از باکتری­های لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم به­منظور اعمال اثرات سلامتی­بخش مورد نیاز است. میزان اسیدیته، یکی از عوامل تأثیرگذار بر بقای پروبیوتیک­ها در محصول می­باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تعداد باکتری­های پروبیوتیک موجود و میزان اسیدیتۀ آنها در طول مدت نگهداری در سه نوع ماست پروبیوتیک می­باشد.  روش بررسی: در این مطالعه، باکتری­های موجود در ماست­های پروبیوتیک تهیه­شده از شرکت­های A،  Bو  C به­صورت پور پلیت کشت داده شده و به مدت 72 ساعت در دمای 37 درجۀ سانتی­گراد و شرایط بی­هوازی نگهداری شدند. یافته­ها: نتایج این مطالعه نشان داد که بعد از گذشت 20 روز، تعداد باکتری­های زنده در هر سه نوع ماست به­صورت معناداری کاهش و میزان اسیدیته نیز به­صورت معناداری افزایش یافت (00/0P=). همچنین نشان داده شد که میزان زنده ماندن باکتری­های ماست  Aنسبت به ماست B و C بیشتر بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه به­نظر می­رسد انتخاب ترکیبی از گونه­های باکتری­های پروبیوتیک به­نحوی که موجب کاهش تولید اسید گردند، زنده­مانی باکتری­ها را بهبود می­بخشند. همچنین استفاده از تکنولوژی­هایی مانند خشک کردن، میکروانکپسوله کردن و افزودن پری بیوتیک­ها احتمال بقای باکتری­ها را افزایش خواهد داد.