بندهای تأکید بر مطلب خاص و اظهارنظر حسابرسی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت مالی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران.
4 گروه حسابداری، دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2024.23428.4054چکیده
هدف: با توجه به نگرانی «کمیته پذیرش و نظارت بر مؤسسات معتمد سازمان بورس و اوراق بهادار» در مورد انتقال بندهای شرط حسابرسی به بندهای تأکید بر مطلب خاص، هدف پژوهش حاضر بررسی این مسئله در بازار حسابرسی ایران است. روش: نمونه پژوهش شامل 1800 مشاهده طی سالهای 1392-1401 است. به منظور پیشبینی ارتباط بین متغیرها؛ نظریه ارتباطات پیشنهاد میدهد تغییرات در ساختار گزارش حسابرسی کیفیت و خوانایی آن را بهبود میبخشد و بندهای تأکید نباید با بندهای شرط ارتباطی داشته باشند. اما نظریه استدلال انگیزشی این احتمال را مطرح میکند که حسابرسان به صورت فرصتطلبانه بندهای شرط را به بندهای تأکید انتقال دهند؛ بنابراین، رابطهای منفی بین این دو نوع بند گزارش حسابرسی وجود دارد. یافتهها: یافتههای پژوهش حاضر نشان میدهد بین بندهای تأکید بر مطلب و گزارش حسابرسی (تعداد بندهای شرط گزارش حسابرس، نوع اظهارنظر حسابرس) رابطه معناداری وجود ندارد. از طرفی متغیر صدور گزارش حسابرسی مطلوب صاحبکار نیز با هر سه متغیر بندهای تأکید بر مطلب خاص ارتباط منفی دارد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر بر خلاف نظریه استدلال انگیزشی از تأیید ارتباط سیستماتیک و فرصت طلبانهای بین بندهای تأکید بر مطلب خاص و گزارش حسابرسی که نگرانی کمیته مذکور است، باز مانده است. یافتهها نشان میدهد تنها حدود ۴ درصد از بندهای شرط به بندهای تأکید بر مطلب خاص منتقل شدهاند.
