شناسایی و اولویت‌بندی شاخص های اساسی در اثربخشی مدیریت سبد پروژه با هدف کاهش مخاطرات محیطی در پروژه‌های صنعت ساخت ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت پروژه و ساخت، دانشکدۀ هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد دانشکدۀ هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/jhsci.2020.293553.521
چکیده

صنعت ساخت تأثیر زیادی بر محیط زیست دارد. فرایندهای احداث پروژه‌های صنعت ساخت‌و‌ساز از مهم‌ترین عوامل انسانی اثرگذار بر محیط زیست است. پژوهش حاضر به بررسی شاخص‌های مهم در اثربخشی مدیریت سبد پروژه به‌عنوان راهکاری برای کاهش مخاطرات محیطی در پروژه‌های صنعت ساخت می‌پردازد. مدیریت سبد پروژه(PPM)  در بسیاری از سازمان‌ها به‌عنوان یک رویکرد، برای هماهنگی سبدی از پروژه‌ها یا برنامه‌ها به‌منظوردستیابی به اهداف سازمان خاص استفاده می‌شود. اثربخش بودن مدیریت سبد پروژه در سازمان‌ها اهمیت زیادی دارد و بی‌توجهی به آن، ممکن است به مخاطرات محیطی گسترده‌ای منجر شود. عوامل متعددی در اثربخشی مدیریت سبد پروژه مؤثرند که تمرکز این پژوهش بر شناسایی مهم‌ترین این عوامل است. در این پژوهش با رویکردی کیفی و کمی (آمیخته) به بررسی شاخص‌های مؤثر در مدیریت سبد پروژه در صنعت ساخت با هدف کاهش مخاطرات محیطی پرداخته شده است. طی بررسی و تحلیل‌های انجام‌گرفته به کمک روش فراترکیب و مصاحبه با خبرگان، ۳۷ شاخص مهم در اثربخشی مدیریت سبد پروژه در هفت گروه شناسایی شد و سپس به کمک پرسشنامه و تحلیل داده‌های پاسخ نمونه 159 نفری از جامعۀ آماری تحقیق از طریق روش تحلیل عاملی تأییدی مشخص شد که سه گروه شاخص‌ راهبردی، عملیاتی و ساختار سازمانی از مهم‌ترین شاخص‌ها هستند. سازمان‌ها می‌توانند بستر خود را به‌منظور استفادۀ هر چه مؤثرتر از مدیریت سبد پروژه، با هدف کاهش مخاطرات زیستی در حین اجرای پروژه‌های صنعت ساخت بهبود بخشند.