اثر ویتامین C بر شاخصهای چاقی موشهای صحرایی تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب
نویسندگان
1 گروه علوم پایه، بخش فیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
2 گروه علوم پایه، بخش بیوشیمی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
3 گروه علوم پایه، بخش فیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: ویتامین C اغلب به فراوانی و به سادگی مورد استفاده قرار می گیرد و بر اساس برخی گزارشات سطح آن در افراد چاق پایینتر است. لذا به منظور بررسی اثر سطوح مختلف این ویتامین بر دریافت غذا، انرژی و شاخصهای بدنی، موشهای صحرایی با جیره پرچرب و مقادیر افزایشی ویتامین C در آب آشامیدنی تیمار شدند. روش بررسی: مطالعه روی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگ (10±160 گرم) انجام شد. حیوانات به پنج گروه کنترل، پرچرب (HF)، پرچرب+ mg/l 250 ویتامین c (HF250)، پرچرب+ mg/l 500 ویتامین C (HF500) و پرچرب+ mg/l 1000 ویتامین C (HF1000)، تقسیم شدند. گروه کنترل با استفاده از پلتهای استاندارد و گروههای پرجرب توسط جیره حاوی 31% دنبه تغذیه شدند و ویتامین C به آب آشامیدنی گروههای تحت تیمار اضافه شد. در این مطالعه مصرف آب، غذا و افزایش وزن و شاخصهای مرتبط با چاقی در گروههای تحت مطالعه طی 8 هفته مورد مقایسه قرار گرفت. یافتهها: استفاده از جیره پر چرب باعث افزایش دریافت انرژی، افزیش وزن، ذخیره چربی (05/0P<)، کلسترول تام و LDL-c پلاسما شد (01/0P<). هرچند مقدار زیاد ویتامین C دریافت غذا و انرژی را افزایش داد (01/0P<)، مقادیر متوسط و بالای ویتامین C باعث کنترل نسبی افزایش وزن و ذخیره چربی شد. نتیجهگیری: افزودن ویتامین C به میزان mg/l500 و mg/l1000 آب آشامیدنی باعث کنترل افزایش وزن و احتباس چربی در حیواناتی میشود که از جیره پرچرب استفاده میکنند. این موضوع ممکن است پیشنهاد کننده اثر مفید آن در مهار اختلالات ناشی از چاقی باشد.