اثر ویتامین C بر شاخص‌های چاقی موش‌های صحرایی تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب

نویسندگان

1 گروه علوم پایه، بخش فیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.

2 گروه علوم پایه، بخش بیوشیمی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.

3 گروه علوم پایه، بخش فیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: ویتامین C اغلب به فراوانی و به سادگی مورد استفاده قرار می گیرد و بر اساس برخی گزارشات سطح آن در افراد چاق پایین­تر است. لذا به منظور بررسی اثر سطوح مختلف این ویتامین بر دریافت غذا، انرژی و شاخص­های بدنی، موش­های صحرایی با جیره پرچرب و مقادیر افزایشی ویتامین C در آب آشامیدنی تیمار شدند. روش بررسی: مطالعه روی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگ (10±160 گرم) انجام شد. حیوانات به پنج گروه کنترل، پرچرب (HF)، پرچرب+ mg/l 250 ویتامین c (HF250)، پرچرب+ mg/l 500 ویتامین C (HF500) و پرچرب+ mg/l 1000 ویتامین C (HF1000)، تقسیم شدند. گروه کنترل با استفاده از پلت­های استاندارد و گروه­های پرجرب توسط جیره حاوی 31% دنبه تغذیه شدند و ویتامین C به آب آشامیدنی گروه­های تحت تیمار اضافه شد. در این مطالعه  مصرف آب، غذا و افزایش وزن و شاخص­های مرتبط با چاقی در گروه­های تحت مطالعه طی 8 هفته مورد مقایسه قرار گرفت. یافته­ها: استفاده از جیره پر چرب باعث افزایش دریافت انرژی، افزیش وزن، ذخیره چربی (05/0P<)، کلسترول تام و LDL-c پلاسما شد (01/0P<). هرچند مقدار زیاد ویتامین C دریافت غذا و انرژی را افزایش داد (01/0P<)، مقادیر متوسط و بالای ویتامین C باعث کنترل نسبی افزایش وزن و ذخیره چربی شد. نتیجه­گیری: افزودن ویتامین C به میزان mg/l500 و mg/l1000 آب آشامیدنی باعث کنترل افزایش وزن و احتباس چربی در حیواناتی می­شود که از جیره پرچرب استفاده می­کنند. این موضوع ممکن است پیشنهاد کننده اثر مفید آن در مهار اختلالات ناشی از چاقی باشد.