تأثیر ارتعاش موضعی ناحیه ی کمر بر کنترل وضعیتی افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی

نویسندگان

1 دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران.

2 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات عضلانی - اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

3 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات عضلانی - اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

4 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات عضلانی - اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.

5 دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: کنترل وضعیتی در افراد مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی دارای اختلال می باشد. بررسی این اختلال از طریق اعمال اغتشاش مکانیکی بیرونی ممکن است. تأثیر ارتعاش موضعی مکانیکی بر پاسخ های وضعیتی این بیماران در حضور اغتشاش خارجی کمتر بررسی شده است، لذا هدف این مطالعه بررسی توانایی حفظ ثبات وضعیتی در این بیماران پس از دریافت ارتعاش موضعی مکانیکی در حضور اغتشاش بیرونی بوده است. روش بررسی: 30 آزمون شونده (15 فرد مبتلا به کمر درد مزمن غیر اختصاصی و 15 فرد سالم) در این تحقیق شرکت داده شده اند. ابتدا در حالت ایستاده بر روی صفحه نیرو با فرکانس 500 هرتز، یک وزنه بصورت غیر منتظره از ارتفاع یک متری در داخل یک سینی که در دستان فرد بود رها می شد. سپس بدنبال اعمال ارتعاش موضعی ناحیه کمر به مدت 5 دقیقه، بلافاصله اغتشاش مشابهی به فرد اعمال می شد. در این مطالعه به منظور بررسی اثر ارتعاش بر شاخص های کنترل وضعیتی شامل میانگین جابجایی و میانگین سرعت جابجایی مرکز فشار در جهات داخلی- خارجی و قدامی- خلفی از آزمون t زوجی استفاده شده است. یافته­ها: اختلاف کنترل پاسچرال در هیچ یک از صفحات ساژیتال و فرونتال در مرحله قبل و بعد از اعمال ارتعاش بین دو گروه و در داخل هر گروه مشاهده نشد. نتیجه­گیری: ارتعاش موضعی مکانیکی ناحیه کمر با فرکانس متوسط و در مدت زمان 5 دقیقه تأثیر خاصی بر کنترل وضعیتی افراد دارای کمر درد مزمن نداشته و تعادل آن ها را بر هم نمی