بررسی تطبیقی اختیارات دادستانی در دیوان کیفری بینالمللی و مقایسه آن با مبانی ایدهآل گرایی قضایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ، قائمشهر، ایران.
2 استادیار گروه حقوق، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ، قائمشهر، ایران.
3 استادیار گروه حقوق، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی ، قائمشهر، ایران.
doi
10.22034/isj.2022.325537.1737چکیده
اصول و قواعد مربوط به رسیدگیهای کیفری بینالمللی در کلیت آن و بهخصوص صلاحیتها و اختیارات دادستان دیوان کیفری بینالمللی، آمیزهای از قواعد و مبانی حقوقی دو سنت حقوقی برجسته، یعنی سنت حقوقی کامنلا و سنت حقوقی نوشته هستند. ماهیت ترافعی نظام حقوقی کامنلا از یکسو و ماهیت تفتیشی رسیدگی در نظام حقوقی نوشته از سوی دیگر و پذیرش همزمان این دو رویکرد در قالب نظام حقوقی دیوان بینالمللی دادگستری باعث شده که ابهامات و تردیدهایی عملی در خصوص دامنهی صلاحیتهای دادستان دیوان و چگونگی تعاملات او با محکمه بهویژه با شعب پیشدادرسی بهوجود بیاید. علیرغم این موضوع، بهنظر میرسد که این تضاد درونی با واقعیت رسیدگیهای کیفری بینالمللی تا حد زیادی سازگاری دارد و اصول حقوقی فعلی با نگاهی واقعگرایانه، کارآمدی مناسبی در راستای نیل به اهداف دیوان کیفری بینالمللی دارند. تضاد پیشگفته هنگامی برجسته مینماید که با نگاه ایدهآلگرایی قضایی به آن نگاه کنیم. در اینصورت، هرگونه ابهام در نحوه اعمال اختیارات منجر به بیعدالتی، نقض حقوق قربانیان یا حقوق بشری متهم خواهد شد و لذا، بهنظر کماکان فاصله جدی میان اعمال صلاحیتهای دادستانی با مبانی ایدهآلگرایی وجود دارد.