فرمهای پروپوزال و تولید علوم انسانی اسلامی
نویسندگان
1 دکترای ارتباطات از دانشکده ارتباطات دانشگاه اوهایو آمریکا؛ استاد دانشگاه تهران
2 دکترای مدیریت رسانه از دانشگاه تهران.
doi
10.22034/ksiu.2021.1141چکیده
هدف: از انجام این پژوهش، نقد و بررسی جایگاه و نقش فرمهای پروپوزال مقطع تحصیلی دکتری رشتههای علوم انسانی در تولید علوم انسانی اسلامی بود. روش: روش در این پژوهش از جنبۀ کلی، تعقّلی؛ از ﻟﺤﺎظ ﻫﺪف، ﺑﻨﻴﺎدی؛ از ﻟﺤﺎظ ﻣﺎﻫﻴﺖ، توصیفی- ﺗﺤﻠﻴﻠﻲ و از ﻟﺤﺎظ ﺷﻴﻮۀ ﮔﺮدآوری اﻃﻼﻋﺎت، از ﻧﻮع اسنادی ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪای بود. یافتهها: 1. تفاوت تحقیقات بنیادی و روش دادهبنیاد؛ 2. مبانی فلسفی، مهمترین مدخل ورود ارزشها، هنجارها و فرهنگ بومی به نظریهها میباشند؛ 3. انتخاب روش تحقیق، به پیشفرضهای محقق دربارۀ روششناسی برمیگردد؛ 4. روش در تحقیقات بنیادین، مقدّم بر نظریه است؛ 5. عوامل اصلی در گزینش روش عبارتند از: مسئله و موضوع تحقیق، هدف از تحقیق و مبانی هستیشناسی، معرفتشناسی، انسانشناسی، ارزششناسی و روششناسی. نتیجه گیری: اولاً، فرمهای پروپوزال کنونی، نقشۀ راهیاند که نه تنها راهنمای دانشجویان به یکی از رویکردهای تأسیسی و اجتهادی معطوف به تولید علم در چارچوب اندیشههای اسلامی نیستند، بلکه اصولاً دانشجویان را در مسیری مخالف تولید علم و نظریهپردازی راهبری میکنند. ثانیاً، در روش تحقیق بنیادین، پیشفرضها دربارۀ مبانی، جایگاه محوری دارند و باید در فرمهای پروپوزال، این مبانی لحاظ شوند.