اثر کووید19 بر خالص مخارج سرمایه‌گذاری: بررسی نقش تعدیل‌گر انعطاف‌پذیری نقدی

نویسندگان

1 گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران.

2 گروه حسابداری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

3 گروه حسابداری، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

doi
10.22103/jak.2024.23092.4028
چکیده

هدف: این پژوهش به دنبال بررسی اثر شیوع همه‌گیری کووید 19 بر خالص مخارج سرمایه‌گذاری واحدهای تجاری و تبیین نقش تعدیل‌گر انعطاف‌پذیری نقدی بر این رابطه است. روش: برای بررسی اثر کووید 19 بر خالص مخارج سرمایه‌گذاری از رگرسیون حداقل مربعات تعمیم‌یافته و داده‌های 143 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1401-1388 استفاده گردیده و برای بررسی نقش تعدیل‌گر انعطاف‌پذیری نقدی بر این رابطه، نخست با به‌کارگیری روش تطابق نمره گرایش اقدام به استخراج نمونه تطابق‌یافته (84 شرکت) شده و در ادامه، رویکرد تفاوت در تفاوت‌ها روی داده‌های نمونه تطابق‌یافته اجرا شده است. یافته‌ها: نتایج بیانگر آن است که شیوع همه‌گیری کووید 19، کاهش در خالص مخارج سرمایه‌گذاری شرکت‌ها را به دنبال داشته است. افزون بر آن، نتایج نشان می‌دهد برخورداری از درجه انعطاف‌پذیری نقدی بالا در سال‌های قبل از شیوع کووید19 توانسته است اثر این بحران را بر خالص مخارج سرمایه‌گذاری شرکت‌ها، تعدیل نماید. نتایج آزمون‌های تکمیلی با به‌کارگیری تعریفی جایگزین برای سنجش خالص مخارج سرمایه‌گذاری و استفاده از روش تطابق آنتروپی برای استخراج نمونه تطابق‌یافته، یافته‌های اصلی پژوهش را تأیید می‌کنند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها در مجموع بیانگر اثر منفی بحران کووید 19 بر توان واحدهای تجاری در توسعه دارایی‌های ثابت مشهود و نامشهود است و بر نقش حیاتی انعطاف‌پذیری نقدی بالا در حفظ و توسعه ظرفیت عملیاتی شرکت‌ها در طول بحران تأکید می‌کند.