بررسی نقش تعدیلگری خوشبینی و کوتهبینی مدیریت بر رابطه بین عوامل اقتضایی و پایداری مالی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
2 گروه حسابداری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
3 گروه حسابداری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.
doi
10.22103/jak.2024.23077.4030چکیده
هدف: نظریه اقتضایی ادعا دارد که عملکرد پایداری مشترکی وجود ندارد که به روش یکسان برای همه شرکتها قابل اجرا باشد. از آنجایی که دستیابی به هدف پایداری مالی به طور مستقیم به نفع شهرت شرکت، تصویر عمومی و جایگاه آن در جامعه است، برای بخش بزرگی از سهامداران آن جذاب است و مدیریت در دستیابی به این هدف اثرگذار است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیلگری ابعاد رفتاری مدیران بر رابطه بین عوامل اقتضایی و پایداری مالی است. روش: نه فرضیه پژوهش با استفاده از نمونهای متشکل از 142 شرکت پذیرفته شده در بورس تهران طی دوره 1392 الی 1401 و بهکارگیری رگرسیون چندمتغیره آزمون شدند. یافتهها: اندازه شرکت و پیچیدگی و عدم اطمینان محیطی به ترتیب تأثیر مثبت و معنادار و تأثیر منفی و معنادار بر پایداری مالی دارند و رابطه معناداری بین استقلال هیئتمدیره و پایداری مالی مستند نشد. کوتهبینی مدیریت، جهت رابطه بین استقلال هیئتمدیره و پایداری مالی را معکوس کرد؛ لیکن خوشبینی مدیریت، بر رابطه بین استقلال هیئتمدیره و پایداری مالی نقش تعدیلگری ندارد. نهایتاً، ابعاد رفتاری مدیران، بر رابطه بین اندازه شرکت و پیچیدگی و عدم اطمینان محیطی با پایداری مالی، نقش تعدیلگری ندارد. نتیجهگیری: پایداری مالی، متأثر از عوامل متعددی است و رویکرد اقتضایی میتواند در شناسایی این عوامل راهگشا باشد. در این میان، نقش ویژگیهای رفتاری مدیران نیز میتواند اثرگذار باشد.