پیشبینی کمکطلبی تحصیلی توسط باورهای هوشی با واسطهگری احساسات شرم و گناه
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
2 دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، ارائۀ یک مدل علّی از کمکطلبی تحصیلی و باورهای هوشی براساس نقش واسطهگری احساسات شرم و گناه به روش تحلیلِ مسیر است. روش: شرکتکنندگان این پژوهش شامل 213 نفر از دانشآموزان مقطع متوسطۀ شهرستان لردگان بودهاند که به روش خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامههای باورهای هوشی (عبدالفتاح و یتس، 2006)، مقیاس گرایش به شرم و گناه (کوهن، وولف، پنتر و اینسکو، 2011) و مقیاس رفتار کمکطلبی (ریان و پینتریچ، 1997) پاسخ دادند. مدل پیشنهادی پژوهش، با استفاده از تحلیل مسیر آزمون شد. یافتهها نشان داد باور هوشی افزایشی هم بهطورمستقیم و هم با واسطهگری احساس گناه، پیشبینیکنندۀ مثبت معنادار رفتار پذیرش کمکطلبی تحصیلی است. همچنین باور هوشی ذاتی بهطورمستقیم و با واسطهگری احساس شرم، اجتناب از کمکطلبی تحصیلی را بهطور مثبت پیشبینی کرد. نتیجهگیری: در مجموع براساس نتایج پژوهش حاضر، کمکطلبی تحصیلی تحتتأثیر باورهای هوشی و هیجانات اخلاقی میباشد.